Reklama

Niedziela Sandomierska

Pniowski jubileusz

Niedziela sandomierska 13/2014, str. 4-5

[ TEMATY ]

jubileusz

Ks. Adam Stachowicz

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Kulminacyjnym punktem jubileuszowych obchodów będzie 4 i 5 kwietnia. Parafię odwiedzi wtedy bp Krzysztof Nitkiewicz. Dwudniowa wizyta Ordynariusza diecezji związana będzie z Sumą jubileuszową, wizytacją kanoniczną oraz udzieleniem miejscowej młodzieży sakramentu bierzmowania. Ks. Jerzy Pelc, proboszcz parafii, na ten czas zaplanował również wprowadzenie relikwii św. Zygmunta.

To już 550 lat

Parafia Pniów została wydzielona z parafii Wrzawy, a założona staraniem Jana z Pniowa, archidiakona w Krakowie, w 1464 r. Do 1897 r. posiadała kilka kościołów drewnianych. W tym czasie ukończono budowę nowego kościoła, murowanego z cegły w stylu gotyckim, zwanego przez biskupów przemyskich „Jutrzenką Północy”. W czasie I wojny światowej świątynia została podziurawiona pociskami artylerii wojsk austriackich i rosyjskich, ponieważ znajdowała się na linii frontu. Po wojnie szkody zostały usunięte, wnętrze zaś zostało przyozdobione piękną polichromią.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Tragicznym dniem dla wspólnoty parafialnej w Pniowie był 27 lipca 1944 r. Rozgromione przez Armię Czerwoną i Wojsko Polskie oddziały hitlerowskie, w ostatnich godzinach swego pobytu, ładunkami trotylu zburzyły świątynię. Z ruin zniszczonego kościoła ocalał tylko obraz Matki Bożej Dobrej Rady, który mieszkańcy zabrali ze sobą. Ukrywając się po lasach oraz ziemiankach zdołali go uratować. Parafianie pniowscy wciąż żyli myślą o odbudowie kościoła. W 1955 r., z inicjatywy ks. Bolesława Grabowskiego, pełniącego w tym czasie obowiązki administratora parafii, postanowiono wybudować cegielnię parafialną, aby otrzymaną z niej cegłę przeznaczyć na odbudowę kościoła. Budowa ruszyła w 1956 r. po przybyciu do parafii nowego administratora ks. Leona Trojnara. Cztery lata później kościół został konsekrowany przez bp. Stanisława Jakiela z Przemyśla. Nowa świątynia ponownie otrzymała wezwanie św. Zygmunta. Parafia posiada akta parafialne od 1828 r. Koło kościoła znajduje się obecnie nieużywana, zabytkowa plebania, a obok niej dom zakonny Wspólnoty Niepokalanej Matki Wielkiego Zawierzenia.

Przygotowania do jubileuszu

Obchody jubileuszowe to cały rok działań duszpastersko-ekonomicznych. Ks. Jerzy Pelc podkreśla: – Przygotowywaliśmy się przez cały rok poprzez Nowenny pierwszych sobót miesiąca, tzn. Apele Maryjne. Nabożeństwo to ze śpiewem okolicznościowych pieśni Maryjnych, rozważaniem Ewangelii, Litanią do Matki Bożej Dobrej Rady oraz prośbami i podziękowaniami do Matki Bożej miało ożywić naszą pobożność maryjną. Na zakończenie, w łączności duchowej z Jasną Górą, śpiewaliśmy Apel Jasnogórski.

Bezpośrednim przygotowaniem do jubileuszu są prowadzone przez ks. Stanisława Pieńczaka rekolekcje.

Kult św. Zygmunta

Parafia posiada relikwie św. Zygmunta. Sprowadzono je z diecezji płockiej, a ich wprowadzenia, podczas Sumy jubileuszowej, dokona Biskup Ordynariusz w dniu 5 kwietnia o godz. 12.

Św. Zygmunt patronuje w naszej diecezji tylko wspólnocie Pniowskiej. Historia Jego życia ukazuje tragiczny dla Niego 522 r. Wtedy to doszło do rodzinnej tragedii. Król uległ namowom spiskowców oraz drugiej żonie i nakazał udusić pierworodnego syna. Po tym wydarzeniu podjął pokutę w klasztorze. Żył w surowych warunkach nieustannie się modląc. Nawrócenie było przełomowym wydarzeniem w Jego życiu. Podczas jednego z najazdów na Burgundię w 524 r. najeźdźcy wrzucili króla Zygmunta, Jego żonę i ich dzieci do głębokiej studni niedaleko Orleanu, gdzie wszyscy utonęli.

Reklama

Jego kult rozpoczął się bardzo szybko i rozprzestrzenił na wiele miejsc Europy. Pobożni ludzie pielgrzymowali do grobu Zygmunta, a wielu z nich doznało cudu uzdrowienia. Apogeum kultu przypadło na XIV i XV wiek, kiedy to był jednym z najpopularniejszych świętych w Europie. Św. Zygmunt jest wzywany jako orędownik w czasie epidemii malarii, a w ikonografii przedstawiany najczęściej jako król stojący obok studni, w której został utopiony oraz z mieczem lub palmą w ręku. Czasem również malowany jest z chartem leżącym u stóp i dwoma synami u swego boku.

Obecność i orędownictwo Maryi

Fakt cudownego ocalenia wizerunku Matki Bożej Dobrej Rady pokazuje, że Maryja jest ostoją tej wspólnoty parafialnej. – Aby podziękować Maryi i prosić o Jej macierzyńską troskę oprócz Maryjnych Apeli – podkreśla Ksiądz Proboszcz – wprowadziliśmy peregrynację kopii obrazu Matki Bożej Dobrej Rady. Wizerunek nawiedza domy parafian. Codziennie kolejna rodzina przyjmuje i w ciągu doby przez przyczynę Matki Bożej zanosi modlitwę do Boga. Duszpasterze uwrażliwiali również na fakt, że peregrynacja powinna być nieodłącznie związana z obecnością konkretnej rodziny na Mszy św. oraz przystąpieniem do sakramentów: pokuty i Eucharystii.

Siostry Zawierzenia

Przy parafii, na wprost kościoła, mieści się dom zakonny Wspólnoty Niepokalanej Matki Wielkiego Zawierzenia WZ (Siostry Zawierzenia). Siostry przybyły do parafii w 1988 r. Prowadzą rekolekcje indywidualne dla osób szukających wyciszenia wewnętrznego poprzez „Ćwiczenia Duchowne św. Ignacego Loyoli”. Tworzą jednocześnie zaplecze modlitewne dla duszpasterzy i wspólnoty parafialnej.

* * *

Informacje

Do parafii należą: Antoniów, Dąbrówka, Orzechów i Pniów. Łącznie jest nieco ponad 1400 wiernych. Msze św. w każdą niedzielę i święta odprawiane są o godz. 8, 11 i 16, natomiast w dni powszednie o godz. 18 lub zimą o 16. Uroczystości odpustowe odbywają się, oprócz wspomnienia św. Zygmunta (2 maja), głównego patrona parafii, jeszcze na Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny (8 grudnia). Z parafii wydzielona została w 1951 r. parafia Chwałowice.

2014-03-26 12:37

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

W 40. rocznicę wielkiego pontyfikatu

Zbliża się rocznica wyboru Jana Pawła II na Stolicę Piotrową. Już teraz stała się ona dobrym pretekstem do tego, byśmy się mogli przyjrzeć tamtym wydarzeniom. Próbowaliśmy to czynić – my, czyli naukowcy zajmujący się dziejami Kościoła katolickiego w XX wieku – podczas specjalnego panelu zorganizowanego na Zamku Królewskim w Warszawie przez Centrum Myśli Jana Pawła II.
CZYTAJ DALEJ

Zapomniany patron leśników

Niedziela zamojsko-lubaczowska 40/2009

wikipedia.org

św. Jan Gwalbert

św. Jan Gwalbert

Kto jest patronem leśników? Pewien niemal jestem, że mało kto zna właściwą odpowiedź na to pytanie. Zapewne wymieniano by postaci św. Franciszka, św. Huberta. A tymczasem już od ponad pół wieku patronem tym jest św. Jan Gwalbert, o czym - przekonany jestem, nawet wielu leśników nie wie. Bo czy widział ktoś kiedyś w lesie, czy gdziekolwiek indziej jego figurkę, obraz itd.? Szczerze wątpię.

Urodził się w 995 r. (wg innej wersji w 1000 r.) w arystokratycznej rodzinie we Florencji. Podczas wojny między miastami został zabity jego brat Ugo. Zgodnie z panującym wówczas zwyczajem Jan winien pomścić śmierć brata. I rzeczywiście chwycił za miecz i tropił mordercę. Dopadł go przy gospodzie w Wielki Piątek. Ten jednak błagał go o przebaczenie, żałując swego czynu i zaklinając Jana, by go oszczędził. Rozłożył ręce jak Chrystus na krzyżu. Jan opuścił miecz i powiedział: „Idź w pokoju, gdzie chcesz; niech ci Bóg przebaczy i ja ci przebaczam” (według innej wersji wziął go nawet do swego domu w miejsce zabitego brata). Kiedy modlił się w pobliskim kościółku przemówił do niego Chrystus słowami: „Ponieważ przebaczyłeś swojemu wrogowi, pójdź za Mną”. Mimo protestów rodziny, zwłaszcza swojego ojca, wstąpił do klasztoru benedyktynów. Nie zagrzał tu jednak długo miejsca. Podjął walkę z symonią, co nie spodobało się jego przełożonym. Wystąpił z klasztoru i usunął się na ubocze. Osiadł w lasach w Vallombrosa (Vallis Umbrosae - Cienista Dolina) zbudował tam klasztor i założył zakon, którego członkowie są nazywani wallombrozjanami. Mnisi ci, wierni przesłaniu „ora et labora”, żyli bardzo skromnie, modląc się i sadząc las. Poznawali prawa rządzące życiem lasu, troszczyli się o drzewa, ptaki i zwierzęta leśne. Las dla św. Jana Gwalberta był przebogatą księgą, rozczytywał się w niej, w każdym drzewie, zwierzęciu, ptaku, roślinie widział ukrytą mądrość Boga Stwórcy i Jego dobroć. Jan Gwalbert zmarł 12 lipca 1073 r. w Passigniano pod Florencją. Kanonizowany został w 1193 r. przez papieża Celestyna III, a w 1951 r. ogłoszony przez papieża Piusa XII patronem ludzi lasu. Historia nadała mu także tytuł „bohater przebaczenia” ze względu na wielkie miłosierdzie, jakim się wykazał. Założony przez niego zakon istnieje do dzisiaj. Według jego zasad żyje około 100 zakonników w ośmiu klasztorach we Włoszech, Brazylii oraz Indiach. Jana Paweł II przypominał postać Jana Gwalberta. W 1987 r. w Dolomitach odprawił Mszę św. dla leśników przed kościółkiem Matki Bożej Śnieżnej. Mówił wówczas: „Jan Gwalbert (...) wraz ze swymi współbraćmi poświęcił się w leśnym zaciszu Apeninów Toskańskich modlitwie i sadzeniu lasów. Oddając się tej pracy, uczniowie św. Jana Gwalberta poznawali prawa rządzące życiem i wzrostem lasu. W czasach, kiedy nie istniała jeszcze żadna norma dotycząca leśnictwa, zakonnicy z Vallombrosa, pracując cierpliwie i wytrwale, odnajdywali właściwe metody pomnażania leśnych bogactw”. Papież Polak wspominał św. Jana także w 1999 r. przy okazji obchodów 1000-lecia urodzin świętego. Mimo to jego postać zdaje się nie być powszechnie znana. Warto to zmienić. Emerytowany profesor Uniwersytetu Przyrodniczego im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, leśnik i autor wspaniałych książek na temat kulturotwórczej roli lasu, Jerzy Wiśniewski, od wielu już lat apeluje i do leśników i do Episkopatu o godne uczczenie tego właściwego patrona ludzi lasu. Solidaryzując się z apelem zacnego profesora przytoczę jego słowa: „Warto by na rozstajach dróg, w rodzimych borach i lasach stawiano nie tylko kapliczki poświęcone patronowi myśliwych, ale także nieznanemu patronowi leśników. Będą to miejsca należnego kultu, a także podziękowania za pracę w lesie, który jest boskim dziełem stworzenia. A kiedy nadejdą ciemne chmury związane z pracą codzienną, reorganizacjami, bezrobociem, będzie można zawsze prosić o pomoc i wsparcie św. Jana Gwalberta, któremu losy leśników nie są obce”.
CZYTAJ DALEJ

Polska pielgrzymuje na Jasną Górę – pierwszy wakacyjny szczyt

2026-07-10 20:25

[ TEMATY ]

Jasna Góra

#Pielgrzymka

Karol Porwich/Niedziela

Pielgrzymi są świadectwem wiary, wyruszają na pątniczy szlak, by pokazać żywy Kościół, proszą w intencjach Ojczyzny, rodziny i pokoju na świecie.

Już we wtorek, 14 lipca, na Jasnej Górze rozpocznie się pierwszy wakacyjny szczyt pielgrzymkowy, związany ze wspomnieniem NMP z Góry Karmel. Rozpocznie go wejście Pieszej Pielgrzymki z Piotrkowa Trybunalskiego (14 VII). Dwie duże diecezjalne kompanie: przemyska i poznańska dotrą, w środę, 15 VII.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję