W poniedziałek po uroczystości Zesłania Ducha Świętego obchodzimy święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła. W tym roku przypada ono 9 czerwca. Wprowadzenie tego święta do kalendarza liturgicznego ma swoje korzenie w zamyśle Prymasa Tysiąclecia. To właśnie sługa Boży kard. Stefan Wyszyński 15 września 1964 r. osobiście wręczył specjalny memoriał papieżowi Pawłowi VI, sygnowany podpisem całego ówczesnego polskiego Episkopatu. Pismo to otrzymali również wszyscy ojcowie – delegaci Vaticanum II. Zawierało ono dogmatyczne uzasadnienie tego przywileju oraz prośbę, by Ojciec Święty uroczyście potwierdził ten maryjny tytuł.

I tak się stało. Na zakończenie trzeciej, przedostatniej, soborowej sesji, w której brał również udział biskup częstochowski Stefan Bareła jako przedstawiciel jasnogórskiego maryjnego sanktuarium, 21 listopada 1964 r. Paweł VI ogłosił Kościołowi owo maryjne wezwanie. Wypowiedział wtedy znamienne słowa, odwołując się do rzeczywistości Kościoła oraz mistycznego zjednoczenia w nim wiernych z Panem Jezusem, „którego nie da się pomyśleć bez Tej, która jest Matką Słowa Wcielonego, a którą sam Chrystus chciał trwale zjednoczyć z Sobą dla naszego zbawienia (…). Przeto na chwałę Matki Bożej, ku naszemu pokrzepieniu, ogłaszamy Najświętszą Maryję Pannę Matką Kościoła, to jest Matką Ludu Bożego – zarówno wiernych, jak i pasterzy, którzy nazywają Ją Najukochańszą Matką. Pragniemy, by pod tym najmilszym tytułem od tej chwili Dziewica-Matka była jeszcze bardziej czczona przez lud chrześcijański”.

Uroczyste ogłoszenie Matki Bożej Matką Kościoła miało miejsce w Polsce na Jasnej Górze 12 września 1971 r. Zgodnie z watykańskim pozwoleniem, od tego roku wprowadzono to święto w naszym kraju, a do Litanii Loretańskiej zostało włączone wezwanie: „Matko Kościoła, módl się za nami”.

W lutym 1972 r. oraz w czerwcu 1974 r. biskupi polscy wydali specjalne listy pasterskie, które dotyczyły Ruchu Pomocników Maryi i Społecznej Krucjaty Miłości.