Reklama

Niedziela Sandomierska

Pamięć o pasterzu

Biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz modlił się w katedrze opolskiej podczas Mszy św. sprawowanej w 50. rocznicę śmierci bp. Franciszka Jopa. Pierwszy biskup opolski przez wiele lat związany był z diecezją sandomierską, w której pełnił posługę kanclerza kurii, wykładowcy seminarium duchownego oraz biskupa pomocniczego.

2026-09-25 10:10

Fot. Monika Chrzanowska/Diecezja Opolska

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Eucharystii sprawowanej 24 września w intencji zmarłego hierarchy przewodniczył bp Paweł Stobrawa. Podczas Mszy św. byli także obecni biskup opolski Andrzej Czaja, biskup senior gliwicki Jan Kopiec, biskupi pomocniczy diecezji opolskiej oraz bp Grzegorz Olszowski, biskup pomocniczy archidiecezji katowickiej. Wspólna modlitwa stanowiła główny punkt obchodów upamiętniających życie i działalność pierwszego pasterza diecezji opolskiej.

Reklama

– Biskup Franciszek Jop głosił Słowo Boże przez osobiste świadectwo, nie moralizował, nie był teoretykiem, żył Ewangelią. Użyczał zarazem Bogu swojego serca, intelektu, ust, posługując się różną formą przekazu, od homilii, przez wykłady, interwencje, dekrety. Reakcje, jak łatwo sobie wyobrazić bywały różne i każdy przełożony mógłby na ten temat sporo powiedzieć. Raz wzbudzał podziw oraz wdzięczność, innym zaś razem, szczególnie w przypadku trudnych spraw, musiał mierzyć się z niezrozumieniem, z niechęcią, z fałszywymi oskarżeniami tych wszystkich, którzy mieli inne oczekiwania, chcieli go wprowadzić w błąd, bądź w swojej dumie poczuli się dotknięci. Nie uciekał jednak od problemów, nie przerzucał ich na innych, choć były to przecież czasy wojny i czerwonego terroru. Przy czym nie znalazł się taki, który by go zastraszył albo przekupił. Serce miał czułe, szlachetne, pobożne, czasami nawet ze szczyptą łatwowierności, płynącej z dobroci. Patrząc na niego z perspektywy historycznej, pół wieku od odejścia do Pana, dla którego wszystko żyje, jesteśmy tak samo pełni podziwu jak współcześni mu ludzie – powiedział biskup.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W końcowej części homilii bp Nitkiewicz wskazał, że wierność Chrystusowi wymaga stałej troski o własną duszę i zbawienie innych.

– Trzeba umniejszać się, aby nie przesłaniać sobą Jezusa. Wskazywać na Baranka Bożego, który gładzi grzechy świata i w żadnym wypadku na własne ego. Taka też jest rola Kościoła i o taki Kościół powinniśmy zabiegać, zaczynając od samych siebie – powiedział.

Po błogosławieństwie uczestnicy liturgii odmówili modlitwę do Matki Bożej Opolskiej ułożoną przez bp. Franciszka Jopa. Następnie obecni na Eucharystii biskupi zeszli do krypty, gdzie spoczywa pierwszy biskup opolski, aby modlić się przy jego grobie.

Rocznica ma szczególne znaczenie również dla diecezji sandomierskiej. To w Sandomierzu Franciszek Jop przygotowywał się do kapłaństwa i w 1920 r. przyjął święcenia. Po studiach w Rzymie wykładał w miejscowym seminarium duchownym oraz pracował w kurii diecezjalnej, pełniąc m.in. funkcję kanclerza. W 1946 r. otrzymał sakrę biskupią i podjął posługę biskupa pomocniczego. Z Opolem był związany od 1956 r., a w 1972 r. został pierwszym biskupem nowo utworzonej diecezji opolskiej.

Wieczorną Mszę św. poprzedziła konferencja naukowa w auli Muzeum Diecezjalnego w Opolu, prowadzona przez bp. Rudolfa Pierskałę. Witając uczestników, bp Andrzej Czaja zachęcił do czerpania wzoru z ufności bp. Jopa w Bożą Opatrzność oraz jego oddania wspólnocie kapłańskiej. Bp Jan Kopiec przedstawił historyczny kontekst jego posługi, bp Waldemar Musioł omówił działalność pasterską, a ks. Erwin Mateja, profesor Uniwersytetu Opolskiego, przybliżył dziedzictwo liturgiczne. Spotkanie dopełniła prezentacja wystawy poświęconej życiu i posłudze bp. Franciszka Jopa, którą przedstawił dyrektor muzeum ks. Wojciech Lippa.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Święty z plecakiem

Carlo Acutis żył zaledwie 15 lat. Na jego pogrzeb przyszło tak dużo ludzi, że nie zmieścili się w kościele. Żegnali go rodzina, przyjaciele, koledzy, ale również żebracy, bezdomni i uchodźcy, którym pomagał. 7 września 2025 r. został kanonizowany w Watykanie przez papieża Leona XIV.

Szanował każdego spotkanego człowieka. Nie lubił, jak ktoś źle mówił o innych. Po wyjściu z domu zawsze pozdrawiał dozorcę i osoby, które na ulicy prosiły o finansowe wsparcie. Swoje kieszonkowe przeznaczał dla najbardziej potrzebujących. Z ojcami kapucynami rozdawał posiłki tym, którzy spali na ulicy. Pocieszał chorych. Był wesołym, uśmiechniętym chłopcem, który codziennie uczestniczył we Mszy św. i przyjmował Komunię św. Często adorował Najświętszy Sakrament, odmawiał Różaniec, a kiedy przechodził koło jakiegoś kościoła, to zawsze do niego wstępował. Mówił, że Eucharystia to jego autostrada do nieba. Przygotowywał wystawy i strony internetowe, np. o cudach eucharystycznych, dzięki którym ewangelizował ludzi w różnych krajach świata. Tak najkrócej można scharakteryzować młodego świętego – włoskiego chłopca Carla Acutisa.
CZYTAJ DALEJ

Przewodniczący KEP: Módlmy się w intencji zdrowia Ojca Świętego Leona XIV

2026-10-12 07:12

[ TEMATY ]

modlitwa

Leon

BP KEP

Do modlitwy w intencji Ojca Świętego Leona XIV - o pomyślny przebieg operacji i szybki powrót do zdrowia - zachęcił 11 października przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Tadeusz Wojda SAC.

Podziel się cytatem Przebywający obecnie w Rzymie abp Wojda zwrócił się do Polaków z prośbą o modlitwę w intencji pomyślnego przebiegu operacji i szybkiego powrotu do zdrowia Ojca Świętego.
CZYTAJ DALEJ

Znała Alicję Lenczewską osobiście. Teraz odkrywa nieznane życie mistyczki

2026-10-12 14:06

Materiał prasowy

Książka „Ukryta Mistyczka. Życie i duchowa droga Alicji Lenczewskiej”

Książka „Ukryta Mistyczka. Życie i duchowa droga Alicji Lenczewskiej”

Kim była Alicja Lenczewska, zanim stała się jedną z najbardziej intrygujących polskich mistyczek? Odpowiedzi przynosi „Ukryta Mistyczka. Życie i duchowa droga Alicji Lenczewskiej” Iwony Kępisty, wydana nakładem Wydawnictwa Esprit. To pierwsza tak obszerna biografia kobiety, której duchowe zapiski poruszają dziś tysiące czytelników. Powstała dzięki niepublikowanym dotąd materiałom rodzinnym i świadectwom osób, które znały ją osobiście.

Alicja Lenczewska przez niemal pięćdziesiąt lat nie wyróżniała się niczym, co zapowiadałoby jej późniejszą duchową drogę. Była nauczycielką, mieszkała w Szczecinie, pracowała, podróżowała, utrzymywała przyjaźnie. Dopiero w dojrzałym wieku jej życie przeszło głęboką przemianę. Zaczęła prowadzić duchowe zapiski, opublikowane później jako Świadectwo i Słowo Pouczenia, które przyniosły jej rozpoznawalność daleko poza rodzinnym miastem.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję