- Te koncerty już teraz przyczyniły się do zbliżenia się Polaków i Niemców. Mam nadzieję, że uda nam się oprzeć je na jeszcze solidniejszych podstawach finansowych - mówi maestro Kurt Masur, przewodniczący
Rady Honorowej XIII Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego "EuroSilesia", który rozpoczął się 13 kwietnia i potrwa do 24 maja.
Festiwal zainaugurowało oratorium Stworzenie świata Josepha Haydna. Kolejne koncerty zaplanowano w Brzegu, Wrocławiu, Jeleniej Górze, Żarach, Wołowie, Wałbrzychu i Strzelcach Opolskich. Odbywać się
będą one nie tylko w kościołach, ale i w muzeach oraz filharmoniach i centrach kultury. Na przykład koncertu kameralnego z okazji 25-lecia pontyfikatu Jana Pawła II będzie można wysłuchać 15 maja we wrocławskim
Muzeum Archidiecezjalnym oraz 24 maja w kościele św. Wawrzyńca w Strzelcach Opolskich, a koncertu symfonicznego z udziałem znakomitego skrzypka Konstantego A. Kulki - w kościele Najświętszej Maryi Panny
w Żarach. Zamek w Brzegu wybrano na miejsce koncertu kameralnego, w ramach którego 7 maja wystąpi m.in. Kammerorchester Hannover.
Wśród oficjalnych sponsorów festiwalu są m.in. Niemieckie Towarzystwo Kulturalno-Społeczne, Ministerstwo Kultury oraz Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego. Jego organizatorem jest Fundacja
"EuroSilesia" we Wrocławiu przy współpracy m.in. Polskiego Stowarzyszenia Estradowego "Polest" we Wrocławiu, którym kieruje Bronisław Pałys.
- Obecnie, gdy runęły bariery hamujące ducha Europy, aktualnym wyzwaniem festiwalu "EuroSilesia" jest zachowanie wielobarwnej i różnorodnej kultury narodów Europy, tak abyśmy nauczyli się cenić Europę
za jej wartości kulturowe, intelektualne i duchową rzeczywistość - mówi Mirosław Gąsieniec, dyrektor artystyczny "EuroSilesii".
Wyrocznia przenosi nas na dwór jerozolimski czasów Ezechiasza. Urząd, o który chodzi - „ten, który jest nad domem” (ašer al-habbajit) - odpowiadał majordomowi pałacu: człowiek ten czuwał nad dostępem do króla, nad sprawami dworu i państwa (por. 1 Krl 4,6; 18,3). Bezpośrednio wcześniej prorok wypowiedział przeciw piastującemu go Szebnie jedną z najostrzejszych inwektyw księgi: dostojnik kuł sobie okazały grobowiec w skale i obnosił się ze wspaniałymi rydwanami - urząd stał się sceną prywatnej chwały. Ta kariera zostaje przerwana: „strącę cię z twego urzędu”. Na miejsce Szebny zostaje powołany Eliakim, syn Chilkiasza. Opis inwestytury wylicza insygnia: tunika, pas, władza przekazana w ręce - a nade wszystko „klucz domu Dawidowego, położony na jego ramieniu”: „gdy on otworzy, nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy”. Klucz noszony publicznie mówi o realnej i jawnej odpowiedzialności. Nowy zarządca ma być „ojcem dla mieszkańców Jeruzalem i dla domu Judy” - władza w zamyśle Boga osłania i porządkuje, nie eksploatuje. Obraz kołka wbitego w pewnym miejscu dopowiada resztę: na takim kołku dom wieszał naczynia i sprzęty - urząd istnieje po to, by inni mieli się na czym oprzeć. Dalszy ciąg wyroczni, już poza lekcjonarzem, zawiera przestrogę: i ten kołek kiedyś się obluzuje - żaden ludzki urząd nie jest absolutny. Trwałe okaże się dopiero to, co Apokalipsa powie o Chrystusie „mającym klucz Dawida” (Ap 3,7) - i to zestawienie tłumaczy, dlaczego liturgia kładzie dziś ten tekst przed Ewangelią o kluczach powierzonych Piotrowi.
Jest w „Mistyczce” - filmie zrealizowanym przez Rafael Film o Alicji Lenczewskiej - jedna scena, po której nie sposób wyjść z kina obojętnym. Alicja zamawia Mszę świętą i wypowiada: „Chcę ofiarować swoje życie za życie mojego brata”.
Kilkanaście lat temu otrzymałam propozycję od jednego z wydawnictw, bym napisała biografię Alicji Lenczewskiej. Odmówiłam. Bałam się, i mówię to bez wstydu, że nie mam kompetencji, żeby pisać o kimś, kto rozmawia z Jezusem. Historię potrafię zweryfikować w archiwum, relację świadka mogę nagrać i opisać, medialne studium przypadku mogę przygotować, ale mistyka? Ona nie zostawia po sobie akt. Zostawia tylko zeszyty, w których ktoś zapisuje zasłyszane z Góry słowa. Gdy odmówiłam wydawcy, miałam poczucie, że w ten sposób zamknęłam ten temat na zawsze.
W niedzielne popołudnie, metropolita częstochowski, abp. Wacław Depo, przewodniczył uroczystej Mszy świętej, podczas której odsłonięto i poświęcono zabytkowy ołtarz główny w kościele św. Macieja Apostoła w Kruszynie. Tym samym, oficjalnie, zakończono trwające od 2018 roku prace konserwatorskie, które doprowadziły do przywrócenia dawnej świetności retabulum. Podczas Eucharystii obecni byli samorządowcy, przedstawiciele firmy zajmującej się pracami konserwatorskimi, poseł Lidia Burzyńska oraz licznie zgromadzona wspólnota parafialna.
– To była konieczność – zaznacza ks. Dariusz Con, proboszcz parafii Najświętszej Maryi Panny Różańcowej i wieloletni opiekun kościoła św. Macieja Apostoła w Kruszynie. Kościół i całe jego wyposażenie wpisane są do rejestru zabytków. To właśnie podczas okresowych oględzin stwierdzono bardzo zły stan zachowania ołtarza i konieczność przeprowadzenia interwencji konserwatorskiej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
