Reklama

Z Bożej apteki

Skarb Inków

Pau d’arco (Tabebuia impetiginosa) to nazwa drzewa rosnącego w lasach deszczowych Ameryki Środkowej i Południowej.

Niedziela Ogólnopolska 4/2021, str. 58

Adobe.Stock

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Indianie wykorzystywali wewnętrzną korę tego drzewa, ale także kwiaty, trociny i sok, przygotowując wywary, nalewki i maści. W boliwijskich Andach indiańscy uzdrowiciele używali kory tego drzewa do leczenia białaczki, w Nikaragui – jako leku przeciwgorączkowego, a w Kolumbii – przeciwbiegunkowego. Indianie z Peru natomiast od wieków leczą pau d’arco cukrzycę i nowotwory, a w Brazylii – stwardnienie tętnic i inne choroby wyniszczające ludzki organizm. Pau d’arco jest tak bogate we właściwości lecznicze, że napar pozyskiwany z kory tego drzewa został nazywany skarbem Inków.

Wielowiekowa wiedza Indian wykorzystująca pau d’arco jest dziś weryfikowana w wielu laboratoriach badawczych na całym świecie, jednak z powodzeniem – wykorzystuje ją wielu lekarzy, coraz częściej stosując pau d’arco w przypadkach, które były uznawane przez medycynę oficjalną za nieuleczalne. Dowiedziono naukowo, że pau d’arco podawane w chorobach nowotworowych eliminuje u chorego ból oraz zwiększa ilość czerwonych ciałek krwi. Dlatego jest ono nadzieją dla osób borykających się z nowotworami: języka, gardła, przełyku, prostaty, jelit, płuc, wątroby, mózgu, trzustki, skóry oraz w przypadku białaczki. Preparaty z pau d’arco są zalecane także osobom zmagającym się z anemią, astmą, candidą albicans, cukrzycą, chorobą wrzodową żołądka, dwunastnicy i jelit, chorobami skórnymi, leczą egzemy, grzybice, świerzb, gronkowca złocistego, opryszczkę, jak również choroby pęcherza moczowego, powiększenie gruczołu krokowego, zapalenie gardła i oskrzeli, itd.

Pau d’arco to w dobie pandemii COVID-19 wielki dar, który ofiarowuje nam Boża Opatrzność w celu wzmacniania sił obronnych naszego organizmu, jak również zwalczania objawów przeziębienia oraz chorób bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych. Wykorzystajmy ten dar dla poprawy naszego zdrowia. Pau d’arco możemy kupić w aptece lub w sklepie zielarskim. W sprzedaży dostępna jest kora, proszek z kory, kapsułki i krople.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2021-01-20 10:46

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Święta Monika – nauczycielka wiary i jej ostatnie przesłanie

2026-08-27 14:19

[ TEMATY ]

św. Monika

Adobe Stock

Kościół wspomina 27 sierpnia matkę św. Augustyna, kobietę niezwykłą i wzór dla chrześcijańskich matek. U boku syna, który oddalił się od wiary katolickiej, znalazła siłę, by stawiać czoła trudnym chwilom poprzez modlitwę oraz słuchanie Słowa Bożego - pisze Vatican News. Na kilka dni przed śmiercią, w Ostii Tiberinie, przeżyła mistyczne doświadczenie, które pozwoliło jej zrozumieć ostateczny sens życia.

Ostia w 387 roku musiała być spokojnym miasteczkiem położonym nad morzem, kiedy przybył tam Aureliusz Augustyn, który nawrócił się na wiarę katolicką i pozostawił w Mediolanie katedrę retoryki. Towarzyszyli mu matka Monika, syn Adeodat – którego miał z kobietą, z którą żył przez ponad dziesięć lat – brat Nawigiusz oraz przyjaciele Alipiusz i Ewodiusz. Zamierzali powrócić do Afryki i osiąść jako servi Dei (słudzy Boga) w Tagaste, swojej rodzinnej ziemi.
CZYTAJ DALEJ

Pełna przygód podróż relikwii świętej Moniki z Ostii do Rzymu

2026-08-27 16:45

[ TEMATY ]

relikwie

Rzym

św. Monika

Ostia

@Vatican Media

Kościół św. Augustyna, kaplica św. Moniki

Kościół św. Augustyna, kaplica św. Moniki

Odkrycie doczesnych szczątków matki biskupa Hippony, w pobliżu kościoła św. Aurei, niedaleko pozostałości starożytnego portu w Ostii, datuje się na XV wiek. Relikwie zostały przeniesione do stolicy Włoch przez zakonników augustiańskich za zgodą papieża Marcina V. Obecnie przechowywane są w specjalnej kaplicy rzymskiej bazyliki św. Augustyna na Polu Marsowym.

W roku 387, w Ostii nad Tybrem, zmarła święta Monika, niezwykła postać starożytnego chrześcijaństwa i matka świętego Augustyna. Przez wieki jej grobowiec pozostawał otoczony opieką na terenie Ostii. Najcenniejszym świadectwem archeologicznym z tego okresu jest inskrypcja nagrobna w formie wierszowanego epitafium, sporządzona przez konsula Anicjusza Auchenia Bassusa. Fragment inskrypcji został odkryty w 1945 roku na płycie nagrobnej, na dziedzińcu przylegającym do obecnego kościoła św. Aurei w Ostii, gdzie prawdopodobnie został wtórnie wykorzystany w średniowiecznym grobie. Odkrycie to potwierdziło pierwotną lokalizację grobu świętej właśnie na tym obszarze cmentarnym.
CZYTAJ DALEJ

Te rękopisy są skarbem KUL: Dziady, część druga Adama Mickiewicza i Archiwum Filomatów

2026-08-28 16:08

[ TEMATY ]

KUL

rękopis

Adam Mickiewicz

"Dziady"

archiwum KUL

Rękapisy Adama Mickiewicza

Rękapisy Adama Mickiewicza

Tegoroczna edycja Narodowego Czytania poświęcona została lekturze „Dziadów” Adama Mickiewicza. Gdzież zatem najgłośniej o nich dyskutować w gronie naukowców i przybliżać ich historię Czytelnikom, jeśli nie na Katolickim Uniwersytecie Jana Pawła II. Uczelnia posiada zespół rękopisów znanych jako Archiwum Filomatów, które przechowywane jest w Oddziale Zbiorów Specjalnych i Ochrony Dziedzictwa Biblioteki Uniwersyteckiej KUL. Rękopisy, o których mowa, zakupił prymas Stefan Wyszyński.

Jak rękopisy trafiły do najstarszej lubelskiej biblioteki uniwersyteckiej? Wyjaśnia dr Dominik Maiński, kustosz, współkurator wystawy „Czas odemknąć drzwi kaplicy. Dziady z rękopisów od-czytywane”, której wernisaż odbędzie się w piątek, 4 września 2026, o godz. 18:00 w Bibliotece Uniwersyteckiej KUL (ul. Fryderyka Chopina 27, wstęp wolny). Wydarzenie wpisuje się w dwudniowy program Narodowego Czytania w Lublinie. Inicjatywie towarzyszy hasło: „Dziady. Odczytywanie”: Dziady. Od-czytywanie - zaproszenie na KUL
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję