Po wielkim przełomie duchowym odkrył powołanie kapłańskie i misyjne. Jako kapłan w Rzymie ofiarował swoje życie i pracę Kongregacji Rozpowszechniania Wiary. W 1847 r. założył w Barcelonie, istniejącą do dziś, drukarnię i wydawnictwo katolickie dla krzewienia misji. W tym samym roku powołał też do życia nową rodzinę zakonną: Serca Maryi z Vich. Założył ponadto Stowarzyszenie Pań Serca Maryi, które miało pomagać kapłanom w duszpasterstwie, oraz stowarzyszenie dobrej prasy. Dał również początek Instytutowi Córek Niepokalanego Serca Maryi. W tym czasie wydał wiele broszur poświęconych rozwojowi życia religijnego świeckich. W 1849 r. założył Zgromadzenie Misjonarzy Synów Niepokalanego Serca Błogosławionej Maryi Dziewicy (klaretyni). Z misjami udał się także na Wyspy Kanaryjskie.
Kiedy został arcybiskupem Santiago de Cuba, dzięki jego pracy misyjnej ok. 300 tys. Kubańczyków przyjęło sakrament bierzmowania, a ponad 9 tys. par żyjących bez ślubu stało się sakramentalnymi małżeństwami. Na Kubie założył także Bractwo Nauki Chrześcijańskiej, dlatego nazywany jest apostołem Kuby.
Święty Antoni Maria Claret jest autorem m.in. słynnego katechizmu Camino recto (Prosta droga), który ozdobił własnoręcznymi ilustracjami. To dzieło stało się pierwowzorem współczesnych katechizmów dla dzieci.
Św. Antoni Maria Claret, biskup ur. 23 grudnia 1807 r. zm. 24 października 1870 r.
Ołtarz Adoracji i obraz Matki Bożej w kaplicy przy Kruczej we Wrocławiu
Kaplica na Kruczej jest wyjątkowa. W samo południe tonie w ciepłym, złotym świetle. W centrum monstrancja, za nią obraz Matki Bożej Łaskawej, z każdej strony gablota pełna relikwiarzy. W sumie osiemnaście, po dziewięć z każdej strony
Adoracja trwa codziennie, od poniedziałku do piątku. Wciąż ktoś jest w ławce – pochylony, cichy. Ale nawet wtedy, gdy w ławkach przez chwilę nikogo nie ma, Pan Jezus i tak jest adorowany – mówi Maria Żmijowska, która kieruje klasztorną biblioteką. Przez kogo? Adorują Go nasi święci i błogosławieni – tłumaczy.
W opactwie Maumont francuskie benedyktynki od ponad 70 lat tchną nowe życie w książki. Introligatorstwo, renowacja starodruków, złocenie: ich pracownia, znana daleko poza regionem Charente, wskrzesza dzieła sprzed kilkuset lat, z poszanowaniem tradycyjnych technik.
W opactwie Sainte-Marie de Maumont w Juignac, w departamencie Charente, na zachodzie Francji, ciszę klasztorną przerywa od czasu do czasu dyskretny szum prasy introligatorskiej, szelest starannie obrobionej skóry lub precyzyjny gest siostry nakładającej złoto na grzbiet starodruku. Od ponad siedemdziesięciu lat siostry benedyktynki prowadzą tam pracownię introligatorską, która stała się prawdziwym punktem odniesienia w świecie dziedzictwa literackiego.
Z chrześcijańską troską i pasterską odpowiedzialnością zwracam się dzisiaj do Was wszystkich w sprawie, która dotyka samej istoty naszej wiary, jedności Kościoła oraz godności sprawowania świętych sakramentów i sakramentaliów.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
