Żyjemy nadzieją, że dźwięki tego instrumentu będą ubogacały każdą liturgię tu sprawowaną i pomagały wiernym w modlitwie i kontemplacji – powiedział biskup ełcki Jerzy Mazur.
We Mszy św. w wigierskiej świątyni 19 listopada, podczas której odbyły się uroczysta inauguracja i poświęcenie nowych organów piszczałkowych, wzięli udział licznie zgromadzone duchowieństwo oraz wigierscy parafianie. Fundację Orlen, jednego z głównych sponsorów wykonanych prac, reprezentował Andrzej Szumański, członek Rady Nadzorczej. Uroczystość była połączona z koncertem organowym w wykonaniu prof. dr. hab. Marka Stefańskiego – wirtuoza i pedagoga.
– Żyjemy nadzieją, że dźwięki tego instrumentu będą ubogacały każdą liturgię tu sprawowaną i pomagały wiernym w modlitwie i kontemplacji – powiedział w homilii bp Jerzy Mazur. Hierarcha wyjaśnił zgromadzonym sens muzyki kościelnej i funkcjonalność instrumentu: – Organy są instrumentem, który najlepiej oddaje całe wnętrze człowieka: jego ból i cierpienie, radość, zachwyt i wdzięczność. (...) Tak jak organy brzmią harmonią dźwięków, tak też powinna żyć wspólnota rodzinna, wspólnota Kościoła.
Podczas II wojny światowej zarówno klasztor pokamedulski w Wigrach, jak i zabytkowe organy uległy zniszczeniu. Na przestrzeni lat udało się dokonać rekonstrukcji budynków klasztornych i odnowić znaczną część kompleksu. Instrument organowy natomiast nie został odbudowany – większość piszczałek prawdopodobnie została wykradziona i przetopiona na amunicję, a mechanizm dźwiękowy i znaczna część prospektu (front organów) – zniszczone.
W archiwum parafialnym zachowała się fotografia ilustrująca zdewastowany prospekt. Na tej podstawie dr Wiktor Brzuchacz, koordynator projektu, rozpoczął poszukiwania instrumentu, który by prezentował podobny styl, wygląd i liczbę głosów. Po kilku miesiącach w klasztorze Augustianów nieopodal Stuttgartu udało się znaleźć organy spełniające powyższe kryteria. Dzięki zaangażowaniu proboszcza – ks. dr. Jacka Nogowskiego oraz wsparciu licznych franczyzodawców do klasztoru w Wigrach zakupiono i sprowadzono 30-głosowe organy piszczałkowe o brzmieniu barokowym i trakturze mechanicznej autorstwa Richarda Renscha.
Przychodzi zawsze nagle, niespodziewanie, z zaskoczenia i jakby za wcześnie. Nie zapraszana, a jednak nieustannie wkrada się w nasze codzienne życie. Nikt jej nie szuka, większość jej unika, nie chce o niej rozmawiać. Odsuwa się ją na margines, jakby można było o niej zapomnieć. A ona ciągle powraca, przypomina o sobie. Przeciwniczka życia. Czasem przychodzi powoli, jakby chciała przygotować, dać czas, oswoić. Próbujemy się z nią jakoś ułożyć, pogodzić, a nawet ją uosobić, jakby można było wejść z nią w dialog, coś jeszcze wynegocjować. A przecież z każdym dniem jesteśmy jej bliżsi. Towarzyszy nam od urodzenia. Pojawia się na horyzoncie wtedy, gdy wydaje się, że można by jeszcze żyć. Jakby stała gdzieś za rogiem, skrywająca się na ulicach miast i wsi. Jakby czeka na szpitalnych korytarzach. Zabiera radość, nadzieję, rozrywa miłość. Pozostawia ból, żal, samotność i pustkę. Wpisana w ludzkie życie, pozostaje jednak w nieświadomości. Wspólne chwile zapisują się w pamięci, na kartach fotografii i albumów. Pozostaje pustka, której niczym nie da się zapełnić. Dotyka tego, kto odchodzi i tych, którzy zostają.
ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 25 marca 2026; Rok A, II
Czy rzeczywiście dorasta „najgłupsze pokolenie” w historii? Amerykański badacz Mark Bauerlein stawia tę tezę z odwagą, która dla wielu jest niewygodna. Jego diagnoza – choć sformułowana za oceanem – niepokojąco trafnie opisuje także rzeczywistość Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Edukacyjnego. W świecie, w którym edukację oddano w ręce technologii i liberalnych ideologii, młody człowiek coraz częściej zostaje sam: bez kultury, bez autorytetów, bez prawdy.
Jeszcze niedawno powtarzano, że dostęp do technologii wyrówna szanse edukacyjne. W imię walki z „wykluczeniem cyfrowym” szkoły zalano ekranami, platformami i aplikacjami. Dziś widzimy jednak, że ta diagnoza była błędna. Nie brak technologii, lecz jej nadmiar stał się źródłem nowej nierówności. Młodzież zanurzona w świecie krótkich komunikatów, obrazów i bodźców traci zdolność skupienia, czytania dłuższych tekstów, a przede wszystkim – myślenia.
Nic, co skończone, nie zdoła ugasić naszego wewnętrznego pragnienia, bowiem zostaliśmy stworzeni dla Boga i nie zaznajemy pokoju, dopóki nie spoczniemy w Nim - powiedział Leon XIV w rozważaniu poprzedzającym modlitwę „Anioł Pański”. Papież odmówił ją z wiernymi zgromadzonymi na Placu św. Piotra w Watykanie.
W dzisiejszą, V Niedzielę Wielkiego Postu w liturgii czytana jest Ewangelia o wskrzeszeniu Łazarza (por. J 11, 1-45).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
