Oratorium św. Jana Bosko – mówi ks. Robert Dmochowski salezjanin, proboszcz parafii św. Apostołów Piotra i Pawła – to środowisko wychowawcze, którego celem jest integralny rozwój młodego człowieka i jego osobowości. Dla młodego człowieka w praktyce jest miejscem, do którego można przyjść, spędzić czas przy zabawie, włączyć się w działalność różnych grup, uzyskać pomoc w nauce. Panuje tu zawsze przyjazna atmosfera, można tu także spotkać dobrych i chętnych do pomocy ludzi. Jest to miejsce, gdzie młody człowiek może stawać się lepszy, wzrastać w swoim człowieczeństwie oraz przybliżać się do Boga.
Warto ukazać cechy wyróżniające salezjańskie oratoria, gdyż jest w nich: Coś z domu – stwarza bowiem poczucie bezpieczeństwa, atmosferę miłości, radości; zauważa się tutaj każdego człowieka, interesuje się jego problemami; to dom, który przygarnia, gdzie zawsze czeka ktoś bliski. Następnie: Coś z podwórka – stwarza atmosferę zabawy, nawiązywania kontaktów z innymi ludźmi, atrakcyjnego spędzania czasu wolnego, rozwijania swoich zainteresowań i zdolności. Kolejny element to: Coś z parafii – dąży do rozwoju religijnego, prowadzi do podstawowej wiedzy religijnej przez życie zgodne z zasadami naszej wiary, prowadzi młodego człowieka do głębokiej przyjaźni z Bogiem. I wreszcie: Coś ze szkoły – pomaga młodemu człowiekowi w zdobyciu wiedzy, by osiągnął właściwy ogląd rzeczywistości i umiał w niej funkcjonować. Możemy jednym zdaniem powiedzieć, że oratorium jest domem, który przygarnia, parafią, która ewangelizuje, szkołą, która przygotowuje do życia oraz podwórkiem, gdzie spotykają się przyjaciele i żyje się radośnie.
Pomieszczenia oratorium przeszły gruntowny remont. W dwóch dużych salach zainstalowano nowoczesne wyposażenie multimedialne, oświetlenie ledowe, scenę dla występów artystycznych, stoły do tenisa stołowego, przyrządy zabawowe, a także szeroko pojętą kawiarnię z zapleczem socjalnym. Ważnym miejscem duchowym jest zakątek wraz z figurą Matki Bożej Wspomożenia Wiernych, która została ofiarowana aż z Malty. Można tutaj pomodlić się, ale także przeczytać dobrą lekturę. Opiekunem duchowym miejsca jest ks. Grzegorz Chmieliński salezjanin, który z wielkim entuzjazmem troszczy się by wszyscy uczęszczający na zajęcia znaleźli wiele wartości, które będą szczególnie owocować w ich przyszłym, dorosłym życiu.
Poradnictwo Rodzinne w Dębnie we współpracy z kapłanami z obu dębnowskich parafii – Świętych Apostołów Piotra i Pawła oraz Matki Bożej Fatimskiej – zorganizowało już po raz 5. „Dzień Zakochanych Małżeństw i Narzeczonych”. Tuż po liturgicznym wspomnieniu św. Walentego, patrona zakochanych, w obu kościołach odbyły się Msze św. z uroczystym odnowieniem przyrzeczeń małżeńskich.
Gdy księża proboszczowie zaprosili małżonków do odnowienia przysięgi małżeńskiej, wyszło na środek obu kościołów kilkadziesiąt par. Jest to zawsze bardzo wzruszający moment, gdy małżonkowie podają sobie ponownie prawe dłonie i ślubują wzrastać w pięknej, wiernej i dozgonnej miłości małżeńskiej.
Jezus ponownie interpretuje podstawowe przykazania, które leżą u podstaw relacji międzyludzkich, i pokazuje, co się dzieje, gdy zło rozrasta się w sercu człowieka: morderstwo rodzi się z gniewu, cudzołóstwo z pożądliwego spojrzenia, kłamstwo z manipulacji słowem. Nie zwalcza zła z zewnątrz, ale u jego źródła, w sercu - stwierdza komentując fragment Ewangelii (Mt 5,17-37) czytany w VI Niedzielę Zwykłą, roku A (15 lutego 2026) łaciński patriarcha Jerozolimy, kard. Pierbattista Pizzaballa OFM.
Cała Kazanie na Górze przepełnione jest ważnym tematem, który wykorzystujemy jako klucz do interpretacji dzisiejszego fragmentu Ewangelii (Mt 5,17-37): kwestią zła. Jest to temat bardziej obecny, niż mogłoby się wydawać po pierwszym przeczytaniu. Znajdujemy go już w błogosławieństwach, gdzie mowa jest o prześladowaniach i zniewagach (Mt 5, 11-12). Znajdujemy go również w dzisiejszym fragmencie, gdzie mowa jest o zranionych relacjach, cudzołóstwie, zgorszeniu, fałszywych przysięgach (Mt 5, 23-36).
Największym wrogiem woli Bożej jest nasze ego – niczym król samozwańczy, który próbuje zasiąść na tronie należącym jedynie do Boga. To ego jest niczym rozkapryszone dziecko, które tupie nogą w świątyni serca, domagając się, by wszystko było po jego myśli.
Nieustannie chce udowadniać, pouczać, stawiać na swoim, wykrzykując jak bęben wojenny jedno słowo: „JA!”. Bunt, jeśli się w Tobie pojawia, jest jak fala sztormowa, która uderza o brzegi Twojej duszy, burzy pokój serca, mąci wiarę, zaciemnia widzenie. Rodzi się z niezrozumienia, dlaczego Twoje życie toczy się tak, a nie inaczej. I chociaż zdaje Ci się, że dryfujesz po ciemnym morzu zdarzeń bez latarni i bez kompasu, to właśnie wtedy ufność w Bożą mądrość jak kotwica rzucona w głębię pozwala zatrzymać się i odnaleźć punkt oparcia. Bo Boża mądrość to nie wąska uliczka naszego logicznego rozumu, ale piękna polna droga pośród wiosennych kwiatów i błękitu nieba, na której poruszają się aniołowie i święci. Nie zawsze wiesz, dokąd prowadzi, ale gdy nią idziesz, w Twojej duszy zaczyna kiełkować pokój jak źródło bijące na pustyni walki wewnętrznej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
