To właśnie tutaj, w sanktuarium Matki Bożej Strażniczki Wiary Świętej, w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny odbyła się doroczna stanowa pielgrzymka kobiet. Uroczystości poprzedziło trzydniowe duchowe przygotowanie: modlitwy nowennowe, Msze święte, procesja różańcowa, adoracja Najświętszego Sakramentu oraz apele maryjne. Nic dziwnego, że 15 sierpnia dziedziniec klasztoru redemptorystów wypełnił się niewiastami z całej diecezji.
Najpiękniejszy kwiat ludzkości
Na początku liturgii głos zabrał kustosz sanktuarium o. Piotr Wiśniewski. – Serdecznie witam w domu Matki, tam, gdzie jest nam zawsze najlepiej – podkreślił zakonnik, szczególnie pozdrawiając bp. Marka Mendyka, który w tym roku przewodniczył tej pielgrzymce oraz ks. prał. Stanisława Przeradę, penitencjarza diecezjalnego. Redemptorysta wymienił też intencje kobiet przybyłych z bliska i z daleka, od Kłodzka aż po Kanadę, i przypomniał, że przed tron Bardzkiej Pani przychodzą zarówno jubilatki w dojrzałym wieku, jak i dzieci rozpoczynające swoją drogę życia.
Centralnym punktem pielgrzymki była Eucharystia pod przewodnictwem biskupa świdnickiego. W homilii hierarcha podkreślił, że Wniebowzięcie wskazuje człowiekowi prawdziwe przeznaczenie – niebo. Maryję nazwał najpiękniejszym kwiatem ludzkości, lekarstwem na choroby duszy i ciała. Zwrócił uwagę na szczególną rolę kobiet w Kościele, przypominając słowa św. Jana Pawła II, że nie da się przecenić ich wkładu w życie wspólnoty. – Serce kobiety jest zawsze wrażliwe, współczujące, wyrozumiałe. To pozwala jej wyrażać miłość subtelną, a zarazem bardzo konkretną – powiedział biskup. Wskazał także na wartość macierzyństwa i dziewiczego powołania, zachęcając, by kobiety współtworzyły „cywilizację miłości” poprzez dar z siebie.
Tradycja pielgrzymki
Po Eucharystii wierni uczestniczyli w procesji eucharystycznej na dziedzińcu klasztoru. Następnie w bazylice miała miejsce adoracja Najświętszego Sakramentu, podczas której przedstawicielka kobiet odmówiła modlitwę w ich intencji. Biskup Mendyk poświęcił wianki z ziół i kwiatów, a pielgrzymi mogli ucałować cudowną figurkę Matki Bożej Bardzkiej, w której podstawie znajduje się relikwiarz z cząstką Krzyża Świętego. Nie zabrakło także akcentów lokalnych: bardzkich pierników i specjalnych opłatków. A wieczorem – jak co roku – rozbrzmiały organy w ramach festiwalu Bardzkiego Lata Organowego.
Pielgrzymki kobiet do Barda sięgają 1935 r., kiedy z inicjatywy kard. Adolfa Bertrama, wybitnego teologa i historyka Kościoła, zaczęto organizować osobne spotkania dla niewiast i młodzieży żeńskiej. Od tamtej pory, już od 90 lat, tradycja ta trwa nieprzerwanie, a 15 sierpnia w Bardzie rozbrzmiewa modlitwa kobiet, które jak Maryja pragną nieść światu dar wiary i miłości.
Procesja z figurą Matki Bożej Strażniczki Wiary Świętej dróżkami różańcowymi
– Przyszło nam żyć w takim czasie, kiedy różaniec i modlitwa różańcowa stają się widzialnym znakiem walki o Kościół – powiedział biskup świdnicki w Bardzie Śląskim do wspólnot Róż Żywego Różańca.
W Bardzie Śląskim 7 października br. miała miejsce szczególna pielgrzymka. W tym miejscu, które tchnie świętością, setki pątników zgromadziły się po raz dziesiąty, aby uczestniczyć w diecezjalnej pielgrzymce wspólnot Róż Żywego Różańca. Sanktuarium Strażniczki Wiary Świętej, które od wieków jest ostoją chrześcijaństwa na naszych terenach, w drugą sobotę października stało się terenem modlitewnej bitwy prowadzonej w intencji Kościoła.
„Zdarzyło się pewnego dnia, gdy synowie Boży udali się, by stanąć przed Panem, że i szatan też poszedł z nimi". Lekcjonarz otwiera tydzień Hioba od sceny dworskiej. Niebo jest tu salą rozpraw, synowie Boży radą, a wśród nich ha-satan, z rodzajnikiem, więc nie imię, lecz funkcja. Oskarżyciel, przeciwnik procesowy, ten, kto przemierza ziemię i zbiera materiał. Kanonista rozpozna w nim urząd rzecznika oskarżenia, i to jest lektura zamierzona przez autora, bo szatan Hioba nie jest jeszcze diabłem późniejszej teologii. Jest stroną w sporze, która ma prawo zadać pytanie. „A zwróciłeś uwagę na sługę mego, Hioba?" To Bóg wskazuje na Hioba, nie oskarżyciel. Próba zaczyna się od pochwały. „Czyż za darmo Hiob czci Boga?" Ha-chinnam. Za darmo, bez interesu. To pytanie jest osią całej księgi i osią każdej religii. Oskarżyciel nie kwestionuje pobożności Hioba, kwestionuje jej motyw. Czcisz, bo Ci się opłaca, bo zostałeś ogrodzony błogosławieństwem jak winnica. Zabierz ogrodzenie, a zobaczysz, co zostanie. Bóg przyjmuje zakład i wyznacza granicę. Majątek tak, osoba nie. Potem następują cztery posłańce, każdy z tą samą formułą „ja sam uszedłem, by ci o tym donieść", i każdy przychodzi, „gdy ten jeszcze mówił". Sabejczycy, ogień z nieba, Chaldejczycy, wicher. W jedno popołudnie Hiob traci woły, owce, wielbłądy, sługi i dziesięcioro dzieci. Autor nie skraca listy, bo chce, żeby czytelnik usłyszał każdy cios osobno. „Hiob wstał, rozdarł swe szaty, ogolił głowę, upadł na ziemię, oddał pokłon i rzekł: Nagi wyszedłem z łona matki i nagi tam wrócę. Dał Pan i zabrał Pan. Niech będzie imię Pańskie błogosławione!" JHWH natan we-JHWH laqach. Kościół wkłada te słowa w usta wszystkim, którzy chowają swoich, i rzadko pamięta, że wypowiedział je człowiek, który tego samego dnia stracił wszystko. Odpowiedź Hioba jest odpowiedzią na pytanie oskarżyciela. Czci za darmo, bo czci także wtedy, gdy nic nie zostało. W tym tygodniu usłyszymy jego skargę o Bogu, z którym nie da się procesować (30 IX), jego wołanie o Wykupiciela, który wstanie jako ostatni (1 X), i epilog, w którym Bóg przyzna mu rację przeciw przyjaciołom (3 X). Dziś słyszymy tylko pierwszy dzień i pierwsze zdanie. Wacław, wspominany dziś książę czeski, zabity przez brata u drzwi kościoła, do którego szedł na jutrznię, jest w tej perykopie po stronie Hioba. Czcił za darmo, aż po próg. „W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył i nie przypisał Bogu nieprawości". Oskarżyciel przegrał pierwszą rundę. Proces jednak trwa. I jest to treść całej reszty tej pięknej natchnionej księgi.
O godz. 19.33 samolot z Ojcem Świętym na pokładzie wystartował z lotniska Metz-Nancy-Lorraine, kończąc czterodniową podróż apostolską Papieża do Francji. Ostatni dzień wizyty przyniósł mocne wezwania dotyczące przyszłości Europy. Leon XIV apelował o przerwanie „łańcucha urazy”, wzywał religie do „rozbrajania serc i słów” oraz przypomniał o chrześcijańskich korzeniach kontynentu.
Leon XIV zakończył podróż apostolską do Francji. W tym kraju o głębokich chrześcijańskich korzeniach przebywał od 25 do 28 września 2024 r. Odwiedził Paryż, w tym siedzibę UNESCO, sanktuarium w Lourdes oraz Metz - rodzinne strony kandydata na ołtarze i współtwórcy zjednoczonej Europy Roberta Schumana.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
