W dniach 23-25 lutego br. w Zamku Bierzgłowskim odbyły się zimowe rekolekcje dla młodzieży - członków Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Diecezji Toruńskiej. Rekolekcje zostały zorganizowane
przez Zarząd Diecezjalny KSM i Asystenta Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Diecezji Toruńskiej. Wzięło w nich udział łącznie 48 osób, przedstawicieli ośmiu oddziałów parafialnych
KSM z naszej diecezji. Byli to KSM-owicze z parafii pw.: Chrystusa Króla, Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, Matki Bożej Królowej Polski, św. Maksymiliana Kolbego w Toruniu,
a także św. Mikołaja w Chełmży, św. Andrzeja Boboli i św. M. Kolbego w Grudziądzu oraz Chrystusa Króla w Jabłonowie Pomorskim.
Rekolekcje prowadził diecezjalny asystent KSM - ks. Bogdan Kołodziejczyk, natomiast gościnnie konferencję na temat umiejętności autoprezentacji i właściwego wypowiadania się wygłosił
ks. dr Marian Wróblewski.
Wiodącym tematem rekolekcji było rozważanie i próba odpowiedzi na pytanie: „Kim jest KSM-owicz?”. Próbowaliśmy wychwycić i nakreślić sobie wartości, jakie niesie
nam dziedzictwo naszego Stowarzyszenia, poznawaliśmy wspólną historię i wyprowadzaliśmy wnioski dla nas, współczesnych KSM-owiczów.
Podczas wszystkich konferencji, zajęć warsztatowych i spotkań w grupach uczestnicy wspólnie zastanawiali się nad sposobnościami organizowania życia religijnego, zapoznawania
się z dorobkiem kultury narodowej, angażowania w kulturę twórczą, dbania o pogłębianie wiedzy ogólnej i specjalistycznej, a przede wszystkim możliwościami
świadczenia o Jezusie Chrystusie, dzięki przynależności do KSM.
Znając nasz przewodni cel, jakim jest przemiana siebie i otoczenia w oparciu o wartości chrześcijańskie oraz wychowywanie młodzieży do odpowiedzialności, podjęliśmy
próbę zweryfikowania naszego własnego postępowania i usiłowaliśmy nakreślić sobie kształt zobowiązań wynikających z przynależności do KSM-u.
Wierzymy, że te trzy wspólnie spędzone dni to tylko „czas zasiewu”, który miał pomóc nam zatrzymać się i przemyśleć, czas, dzięki któremu na nowo rozniecimy w sobie
ducha Polaka, patrioty, KSM-owicza ochoczo odpowiadającego w każdej, nawet najtrudniejszej sytuacji „Gotów!”.
Dziękujemy wszystkim osobom posługującym w Diecezjalnym Centrum Kultury w Zamku Bierzgłowskim za życzliwość i naprawdę domową atmosferę spotkania oraz za pomoc
finansową otrzymaną z Diecezjalnego Funduszu Duszpasterskiego.
Deuteronomium otwiera się mową Mojżesza na stepach Moabu, tuż przed wejściem do ziemi. W Pwt 4 pada wezwanie do słuchania i wprowadzania w czyn „ustaw” i „praw”. Hebrajskie terminy (ḥuqqîm, mišpāṭîm) obejmują normy kultu i zasady życia społecznego. Tekst mówi o mądrości widocznej „w oczach narodów”. W świecie starożytnego Bliskiego Wschodu kodeksy prawne bywały pomnikiem władcy. Tutaj mądrość narodu ujawnia się w posłuszeństwie Bogu i w sposobie życia, który inni potrafią rozpoznać jako „rozumny” (ḥokmâ, bînâ). Mojżesz występuje jako świadek, który „nauczył” i „pokazał”, a nie jako autor prywatnej teorii. W najbliższym kontekście stoi też zakaz dokładania i ujmowania, co chroni naukę przed manipulacją (Pwt 4,2). Wyjątkowość Izraela zostaje opisana przez bliskość Boga. Lud ma Boga, który bywa „przy nim” w chwili wołania. Ten motyw prowadzi do pamięci o wydarzeniach, które „widziały oczy”, i do czujności wobec własnego wnętrza. Hebrajskie „strzec” (šāmar) niesie sens pilnowania i ochrony. Wiara jest przekazywana w opowieści rodziny: „synom i wnukom”. List Barnaby przywołuje Pwt 4,1 w formie parafrazy i na tej podstawie odczytuje przepisy Mojżesza w sensie duchowym, widząc w nich także obraz postaw moralnych. Atanazy w mowie przeciw arianom przytacza Pwt 4,7, aby pokazać różnicę między stworzeniem, do którego Bóg „zbliża się”, a Synem, który trwa „w Ojcu”. Klemens Aleksandryjski cytuje Pwt 4,9 („strzeż się samego siebie”) jako biblijne wzmocnienie wezwania do samopoznania (gnōthi seauton).
W Sądzie Rejonowym w Starogardzie Gdańskim odbyło się posiedzenie w sprawie zamiany kary na więzienie dla Weroniki – matki skazanej za ostrzeganie przed lekarzem namawiającym do aborcji. Sędzia Piotr Kukuła chce odroczył decyzję do 17 kwietnia – tylko ze względu na informację, że złożyła wniosek o ułaskawienie do Prezydenta Karola Nawrockiego.
Weronika jest już prawomocnie skazana. Skąd zatem kolejne posiedzenie sądu? Jest to procedura zamiany kary – jeśli skazany odmawia wykonania wyroku lub jego części. Weronika odmawia przeproszenia lekarza, stąd wniosek kuratora, aby zamienić niewykonaną część kary.
Mówi się niekiedy do tych siostry i bracia, że czas to pieniądz, a każdy dzień przeżyty bez pomnożenia swoich materialnych osiągnięć uważa się za dzień stracony. A tymczasem prawdziwie stracony dzień, czyli czasem, jest dzień, w którym nie uczyliśmy żadnego dobrego uczynku. Każdy dzień przeżyjmy zgodnie z wolą Boga! – mówił bp Pękalski.
W kolejnym dniu pielgrzymowania do łódzkich Wielkopostnych Kościołów Stacyjnych, w środę po III Niedzieli Wielkiego Postu, Mszy świętej celebrowanej w kościele pw. Opatrzności Bożej przewodniczył ksiądz biskup Ireneusz Pękalski.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.