W salach wystawowych warszawskiego Teatru Wielkiego czynna jest wystawa 100 lat plakatu rosyjskiego, przygotowana przez Muzeum Teatralne Teatru Wielkiego oraz agencję Interat z Wrocławia przy współpracy
wydawnictwa Kontakt - Kultura z Moskwy. Ekspozycja specjalnie dobranych 121 plakatów rosyjskich i radzieckich ilustruje przemiany, jakie zachodziły w sztuce plakatu XX w. pod względem artystycznym
i propagandowym. Wystawa ta może spełnić ważną rolę edukacyjną, dokumentuje bowiem fakt, że plakat pełnił w ZSRR rolę bezpośredniej agitacji propagandowej, światopoglądowej i wojennej. Dostępny był wszędzie,
osaczał ludzi na płotach, murach, bramach, ulicach, sklepach i zakładach pracy.
W Rosji przedrewolucyjnej plakat wykorzystywany był (jak w całej Europie) głównie do celów reklamowych, po rewolucji bolszewickiej zaprzęgnięto go do propagandy. Na wystawie możemy obejrzeć plakaty
z lat 20., których autorzy w nowatorski plastycznie sposób agitowali do nowego ustroju, zagrzewali do boju po stronie bolszewików, wychwalali Lenina i Stalina oraz obiecywali szczęśliwe życie w komunizmie.
Twórcy sugestywnie operowali symbolami i skrótowymi hasłami. Stworzyli, podobnie jak ówcześni filmowcy, poeci i pisarze, coś w rodzaju fikcyjnego świata rewolucyjnego, skierowanego przeciwko wrogom klasowym
i całej tradycji kultury. W latach wojny plakat służył do agitacji w imię obrony ojczyzny przed hitleryzmem, zaś po wojnie do wychwalania kultu Stalina.
Ekspozycja dobrze ilustruje więc fakt wykorzystywania w XX w. sztuki plastycznej, często nowatorskiej pod względem środków artystycznych, do celów propagandowych w systemie totalitarnym. Wystawę można
oglądać do 30 maja.
W pytaniu tym chodzi zapewne o sytuację, w której rodzice nie chcą ochrzcić swojego dziecka, natomiast chcą tego dziadkowie. To trudna sytuacja. Zmiany, które obecnie zachodzą w społeczeństwie będą prowadziły do tego, że takie sytuacje mogą zdarzać się coraz częściej. Chodzi tu o konflikt między bardzo ważnymi wartościami dotyczącymi wiary. Z jednej strony mamy troskę dziadków o zbawienia dziecka, o przekazanie wiary kolejnemu pokoleniu, natomiast z drugiej - prawo rodziców do wychowania swojego potomstwa według takich wartości, jakie dla nich są istotne.
Wiemy, że choć troska o zbawienie wszystkich ludzi spoczywa na każdym wiernym, szczególnie na członkach rodziny (więc również na babci i dziadku), to jednak w tym przypadku prawo Kościoła staje po stronie prawa rodziców. Kodeks Prawa Kanonicznego reguluje tę sprawę następująco: „do godziwego ochrzczenia dziecka wymaga się, aby zgodę na chrzest wyrazili rodzice lub przynajmniej jedno z nich albo ten, kto ich zgodnie z prawem zastępuje” (kan. 868, § 1). Nie ma więc tu miejsca dla innych osób, nawet tak blisko spokrewnionych jak dziadkowie.
Paweł stawia Tymoteusza wobec Boga i Chrystusa Jezusa w tonie uroczystego świadectwa. Chodzi o słowo niemal sądowe. Posługa słowa odbywa się pod spojrzeniem Tego, który osądzi żywych i umarłych. Wzmianka o objawieniu i królestwie Chrystusa otwiera szeroki horyzont. Głoszenie Ewangelii rozstrzyga się w czasie, lecz należy do wieczności.
Kościół włączył w poczet błogosławionych dziewięciu polskich salezjanów męczenników: Jana Świerca, Ignacego Antonowicza, Ignacego Dobiasza, Karola Goldę, Franciszka Ludwika Harazima, Franciszka Miśkę, Ludwika Mroczka, Włodzimierza Szembeka i Kazimierza Wojciechowskiego.
Beatyfikacja odbyła się w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie, a w imieniu papieża Leona XIV dokonał jej kard. Marcello Semeraro, prefekt Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.