Ostatnio w Kielcach ukazała się interesująca praca - wydawnictwo uzupełniające wciąż odkrywane zasoby informacji dotyczące Pierwszej Kompanii Kadrowej. Szczególnie to cenne dla tych, którzy interesują
się zarówno regionem, jak i dokumentowaniem historii kadrówek. Do tego grona należy z pewnością zaliczyć autorów publikacji. Grażyna Teresa Witek i Przemysław Jerzy Witek od lat dbają o poszerzanie wiedzy
kielczan o tym znaczącym w naszej historii epizodzie z sierpnia - września 1914. Książka zawiera biogramy 166 żołnierzy Kompanii Kadrowej oraz szczegółowe kalendarium kieleckich wydarzeń, a także
zestawienie dokumentów ich dotyczących. Uzupełnieniem są indeksy (osobowy i geograficzny), a także ilustracje.
Autorzy włożyli dużo pracy (popartej zapewne osobistym sentymentem w stosunku do podjętego tematu), by książka stanowiła przejrzysty materiał i inspirowała do poszukiwań na temat tego coraz lepiej
znanego, choć nie pozbawionego nieścisłości wycinka historii Kielc. Prof. dr hab. Mirosław Skarżyński napisał we wstępie: „Wspomniany kielecki epizod należy nie tylko do historii kraju czy historii
polskich sił zbrojnych, ale jest jednym z elementów składających się na tzw. ´małą historię´ samego miasta (Kielc), wbrew pozorom nieobfitującą w szczególnie wielką liczbę historycznych wydarzeń, a i
nieobfitującą w nadmierną liczbę publikacji dotyczących swej historii, choć - trzeba to powiedzieć - od pewnego czasu liczba publikacji z tego zakresu wzrasta, choć są to głównie publikacje
naukowe (...). Wierzę, że książka Jeszcze o Pierwszej Kadrowej wzbogaci bibliografię literatury regionalnej, umożliwi czytelnikom lepsze poznanie jeszcze jednego epizodu z historii Kielc - niekoniecznie
zbyt szeroko i dogłębnie znanego, a i obrosłego w wiele mitów”.
Grażyna i Przemysław Witekowie; Kalendarium Kielc i Kadrówki. Jeszcze raz o Pierwszej Kompanii Kadrowej; Wydawnictwo Antykwaryczne, Kielce 2004
Obraz ulewy i śniegu wyrasta z realiów Palestyny. Deszcz jesienny i wiosenny rozstrzyga o zbiorach, a śnieg na Hermonie i w górach Libanu zasila potoki. Ten fragment zamyka wezwanie z Iz 55 do szukania Pana i do porzucenia drogi grzechu. Prorok Izajasz, w końcowej części księgi pocieszenia wygnańców (rozdz. 40-55), podaje obraz pewności: słowo Pana działa jak woda, która wnika w ziemię, budzi ziarno, daje nasienie siewcy i chleb jedzącemu. Hebrajskie dābār oznacza słowo i wydarzenie. W Biblii to pojęcie obejmuje także czyn, tak jak w opisie stworzenia z Rdz 1. Bóg mówi i zarazem stwarza fakt. Wers 11 używa przysłówka rēqām, „pusto, bez plonu”, w sensie „wrócić z pustymi rękami”. Słowo wraca do Boga jak posłaniec, z wykonanym zadaniem. Stąd w tekście pojawia się „posłannictwo”; w tle stoi czasownik „posłać” (šālaḥ). Pojawia się też „dokonać” (ʿāśāh) i „spełnić pomyślnie” (hiṣlīaḥ). W wygnaniu babilońskim obietnica powrotu brzmiała jak sen. Prorok pokazuje, że ta obietnica ma skuteczność samego Boga. Skuteczność słowa wynika z woli Boga, nie z siły ludzkiej. Bóg prowadzi swoje słowo aż do skutku, tak jak woda prowadzi ziemię do urodzaju. Septuaginta oddaje „słowo” jako logos. To ułatwiło chrześcijańskim czytelnikom widzieć tu zapowiedź Słowa, które przychodzi i przynosi owoc w historii. Obraz mówi także o kolejności. Najpierw słowo przenika, potem rodzi urodzaj. To uczy wytrwałości w słuchaniu i w nawróceniu. Woda działa po cichu, a jednak nieodwołalnie. Tak samo działa słowo Boże w człowieku i wspólnocie. Ono rozszerza zdolność słuchania, porządkuje pragnienia, prowadzi do czynu.
Z okazji czwartej rocznicy rosyjskiej inwazji na Ukrainę oraz Narodowego Dnia Modlitwy za Ukrainę, Wszechukraińska Rada Kościołów i Organizacji Religijnych opublikowała apel do narodu ukraińskiego, społeczności międzynarodowej i przywódców religijnych na całym świecie.
Są pytania ukryte, które nosimy głęboko w sercu. Pytania, na które natychmiast trudno jest dać odpowiedź. Pytania, które niepokoją, które zmuszają do szukania? Ale są również w życiu i takie odpowiedzi, które daje tylko Bóg, a które trzeba sobie z czasem uświadomić, przyjąć, aby można było pójść dalej, wyżej.
By można było wejść głębiej, po to by uwierzyć. Jakie wątpliwości w sercu nosili Piotr, Jakub i Jan? Kim jesteś Jezu? Dlaczego zabierasz nas w drogę, osobno od innych? Dlaczego prowadzisz nas w górę? Co chcesz, nam powiedzieć? To są często i nasze pytania ukryte w sercu. Do czego Panie mnie wzywasz? Gdzie chcesz mnie zabrać? Co chcesz mi pokazać, tam na górze?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.