Globalne spojrzenie na problemy zdrowia całych narodów, państw i regionów, wybór kierunku prozdrowotnych działań (bieżący rok związano ze zdrowiem matki i dziecka) - wszystko zmierzać ma do poprawy zdrowia ludzkości. Spojrzenie globalne to jedno. A spotkanie z konkretnym człowiekiem, z jego chorobą, cierpieniem, często życiową tragedią - to drugie. Ze strony służby zdrowia personel szpitala, lekarze, pielęgniarki, salowe pochylają się nad chorym ciałem człowieka. Nad duszą pacjenta w szpitalu w sposób szczególny, konkretny pochyla się kapłan. Kapelani szpitalni dbają o to, by w chorych ciałach był zdrowy duch.

Wiem, z kim idę i do kogo idę…

Trzy szpitale w centrum Bielska-Białej (ogólny i pediatryczny przy ulicy Sobieskiego oraz ogólny im. dr. Edmunda Wojtyły przy ul. Wyspiańskiego) codziennie odwiedza ks. Edward Mazgaj. Jest kapelanem od 11 lat przy kościele katedralnym. Rano od 6.30 i po południu - gdy już wróci ze szkoły - idzie z Komunią św. do chorych. - Przekraczając próg szpitala trzeba mieć nieustanną świadomość tego, z Kim idę - z Jezusem Eucharystycznym, z Jego mocą oraz do kogo idę - do chorych, cierpiących, przeżywających dramat choroby: dzieci, dorosłych, starszych, matek rodzących, niemowlaków, do rodzin, które są przy łóżku chorego, do wierzących, niewierzących, bliskich Jezusowi i bardzo dalekich od Niego - mówi ks. Edward.

Wierzę, że Bóg to wszystko dobrze załatwi…

Tak brzmi fragment wypowiedzi osoby chorej udzielającej odpowiedzi na pytanie: Czym jest, co daje codzienna Eucharystia, jak ją Pan (Pani) przeżywa w warunkach szpitalnych? Ks. Edward postawił to pytanie w ankiecie przygotowanej dla osób powierzonych jego kapłańskiej opiece. Ze wszystkich wypowiedzi jasno wynika, że posługa sakramentalna jest ogromną, duchową podporą dla chorych przebywających w szpitalach. Dodaje duchowych sił, tak bardzo potrzebnych w znoszeniu choroby, czy to krótkotrwałej, czy przewlekłej.
- Tyle jest postaw wobec cierpienia ilu ludzi. Jedni potrafią je przyjąć pokornie, często traktując jako pokutę, inni się buntują pytając - dlaczego ja, dlaczego jeszcze to, skoro tyle już problemów w domu; jeszcze inni, szczególnie starsi, żalą się, że na lekarstwa ich nie stać. Ale ogólnie rzecz biorąc, postawa ludzi jest budująca. Wiele razy widziałem, jak bardzo wiara, modlitwa, pomaga chorym przetrwać czas choroby. - podsumowuje Ksiądz Kapelan.

Dziękuję siostro…

Ogromną rolę i znaczenie w leczeniu chorego ma oczywiście personel szpitala. Ten sam personel pomaga również pacjentom w zbliżeniu się do Chrystusa przez wspólną modlitwę, pociechę, przypomnienie o sakramentach. To właśnie pielęgniarki często wzywają księdza do chorego w sytuacjach zagrożenia życia. Zdarza się, że rodzina w trudnej psychicznie sytuacji nie zawsze pamięta o sakramentach dla swych bliskich- wtedy właśnie siostry potrafią przypomnieć, podać numer telefonu do Księdza Kapelana, ośmielić.
- Moje doświadczenie posługi w szpitalu potwierdza naprawdę duże zaangażowanie personelu szpitala w sprawy duchowej pomocy chorym. Współpraca układa się naprawdę dobrze, wszyscy przecież wiemy, że chodzi o zdrowie chorego. - tłumaczy ks. Edward Mazgaj. Tak, zarówno personel medyczny, jak i kapelani posługujący w szpitalach mają leczyć człowieka. Całego człowieka. Jego ciało i jego duszę.