Dwunastu alumnów wzięło udział w finale IV edycji Ogólnopolskiego Konkursu Biblijnego dla Alumnów Seminariów Diecezjalnych i Zakonnych. Finałowe zmagania odbyły się 27-28 kwietnia w Zielonogórsko-Gorzowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Paradyżu.
Konkurs odbywa się co 2 lata. Najpierw przeprowadzane są wewnątrzseminaryjne eliminacje, które wyłaniają po jednym reprezentancie na seminarium. Na finał wszyscy przyjeżdżają do Paradyża - wyjaśnia wicerektor naszego seminarium diecezjalnego ks. Andrzej Oczachowski, który jest pomysłodawcą konkursu i autorem pytań.
W tym roku klerycy musieli się przygotować z treści ksiąg czterech proroków większych: Izajasza, Jeremiasza, Ezechiela i Daniela. - Muszę przyznać, że zaprezentowali bardzo wysoki poziom. Trzech najlepszych zmagało się podczas ostatniej części konkursu, ustnej - mówi ks. Oczachowski. - Tak wyłoniliśmy zdobywcę pierwszej nagrody.
Zwycięzca - Jan Kobak z diecezji rzeszowskiej - pojedzie do Ziemi Świętej. Powtórzył sukces swojego starszego kolegi z seminarium, który pierwsze miejsce zdobył w poprzedniej edycji konkursu. Tegoroczny laureat, obecnie studiujący na IV roku, Biblią zainteresował się dzięki Ruchowi Światło-Życie. Mimo że uzyskał niemal maksymalną liczbę punktów, uważa, że finał był naprawdę trudny. - Materiału do opanowania było bardzo dużo. Akurat ci czterej prorocy lubują się w danych liczbowych, których znaczenie nie jest takie oczywiste, jak mogłoby się wydawać. Trzeba było skupić się na wielu szczegółach - mówi. I dodaje: - Na pewno taki konkurs wymaga regularnej pracy, ale muszę przyznać, że nie zawsze mogłem sobie na to pozwolić. Przez ostatnie półtora tygodnia uczyłem się bardzo intensywnie. Nie było momentu, kiedy byłbym pewien, że już umiem wszystko i mogę sobie odpuścić.
Diecezja zielonogórsko-gorzowska zajęła wysoką trzecią lokatę. Reprezentant Paradyża Dawid Pietras - alumn V roku już raz uczestniczył w kleryckim konkursie. Z jego inicjatywy powstało w seminarium koło biblijne. - Myślę, że wiele dał mi przykład mojego proboszcza ks. Zygmunta Lisieckiego, który zachęcał do nieustannej lektury Pisma Świętego. Do tej pory przeczytałem całą Biblię dwa razy.
Za dobrym przykładem - swojej katechetki - poszedł również zdobywca drugiego miejsca Dariusz Czaja z III roku Seminarium w Krakowie. - Moja przygoda z Biblią zaczęła się w podstawówce. Wiele fragmentów jest mi bardzo bliskich, ale szczególnie lubię te odnoszące się do Matki Bożej - wyjaśnia.
Emocje i rywalizacja nie przeszkodziły zamiejscowym klerykom w podziwianiu uroków paradyskiego klasztoru. - Paradyż jest piękny. Zrobił na nas niesamowite wrażenie. Jesteśmy nim zachwyceni - zapewniają.
Witraż z kościoła św. Patryka w Ohio, "Św. Tomasz z Akwinu rozmawia z Ukrzyżowanym Jezusem"
Urodził się około 1225 r. w Roccasecca jako syn hrabiego Akwinu. Przebywał w klasztorze na Monte Cassino w latach 1230 – 39, gdzie był wychowywany przez swojego wuja, który pełnił obowiązki opata. Podczas studiów w Neapolu został przyjęty do dominikanów. Jego rodzeni bracia nie chcieli pogodzić się z tą decyzją i uwięzili Tomasza. Został jednak uwolniony przez swoją siostrę i przybył do Paryża. Tu studiował pod kierunkiem Alberta Wielkiego. W 1256 r. razem z Bonawenturą został powołany do grona magistrów i zaczął publicznie nauczać teologii.
Słowo Pana przychodzi do Natana nocą. Prorok przedtem zachęcał Dawida do budowy, a teraz słucha korekty Boga. Dawid pragnie zbudować Bogu dom z cedru. Pan odpowiada pytaniem: «Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie?» i przypomina swoją drogę z Izraelem. Od wyjścia z Egiptu mieszkał w namiocie i w przybytku. W ten sposób objawia Boga bliskiego, idącego razem z ludem. Pan wspomina czas sędziów i pasterzy, którym powierzał Izraela. Nie domagał się wtedy domu z cedru. Potem Bóg wraca do początku powołania Dawida. Wziął go z pastwiska, spod owiec, uczynił wodzem i był z nim wszędzie. Wyciął wrogów i uczynił jego imię wielkim. Obiecuje też miejsce i bezpieczeństwo dla Izraela, aby nie drżał pod przemocą. Ten sam Bóg zapowiada coś większego niż budowla. «Pan zbuduje ci dom» (bajt) oznacza dynastię. Tu splatają się dwa znaczenia: syn Dawida buduje dom dla Imienia, a Pan buduje dom Dawidowi. Po dopełnieniu dni Dawida Pan wzbudzi potomka z jego wnętrza i utwierdzi jego królestwo. Tron zostaje utwierdzony «na wieki» (’olam), co w Biblii opisuje trwałość Bożej wierności bardziej niż długość ludzkich rządów. Pojawia się język ojcostwa: «Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem». Król reprezentuje lud wobec Boga i uczy lud zaufania. Tekst mówi o karceniu „rózgą ludzką”, więc przymierze obejmuje odpowiedzialność i nie usuwa konsekwencji zła. Miłosierdzie Boga nie odchodzi jak od Saula. Słowo o trwałości podtrzymuje Izraela w chwilach klęski i wygnania, kiedy tron Dawida znika z oczu. Obietnica prowadzi ku Mesjaszowi z rodu Dawida i uczy serce, że Pan sam buduje to, co naprawdę trwa.
Relikwie św. Franciszka Sanktuarium Matki Boskiej Piotrkowskiej - Ojcowie Bernardyni w Piotrkowie Trybunalskim
Rok 2026 zajmuje szczególne miejsce w historii Kościoła i rodziny franciszkańskiej. Mija bowiem 800 lat od śmierci św. Franciszka z Asyżu – jednego z największych świętych chrześcijaństwa, proroka pokoju, braterstwa i radykalnego ubóstwa. Z tej okazji Ojciec Święty Leon XIV ogłosił okres od 10 stycznia 2026 r. do 10 stycznia 2027 r. Rokiem Świętego Franciszka, zapraszając wiernych na całym świecie do ponownego odkrycia jego duchowego dziedzictwa.
Asyż, niewielkie miasto w sercu Umbrii, pozostaje od wieków żywym znakiem Ewangelii wcielonej w życie. To tutaj urodził się Giovanni Bernardone, późniejszy św. Franciszek, i tutaj dojrzewało jego powołanie. Po doświadczeniu głębokiego nawrócenia usłyszał wezwanie Chrystusa: „Franciszku, idź i odbuduj mój Kościół”. Odczytał je nie tylko jako naprawę zniszczonych murów, lecz przede wszystkim jako wezwanie do odnowy serc. Z Asyżu wyruszył, by głosić Ewangelię bardziej czynem niż słowem – życiem pełnym prostoty, miłosierdzia i radosnej wiary. Szczególnym miejscem jubileuszu jest Bazylika św. Franciszka, gdzie spoczywają jego relikwie. W związku z obchodami jubileuszowymi, po raz pierwszy w historii zostaną one wystawione do publicznej czci wiernych w dniach od 22 lutego do 22 marca 2026 roku. Asyż przypomina dziś światu o wartościach wciąż aktualnych: pokoju, trosce o stworzenie, solidarności z ubogimi oraz bezgranicznym zaufaniu Bogu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.