Rok 2010 jest dla przemyskiego Karmelu rokiem wielkich i małych jubileuszy, mija: 390 lat od fundacji klasztoru, 380 lat od konsekracji kościoła, 20 lat od obrony Karmelu i 15 lat od powstania gazety parafialnej „Na Karmel”.
W 1620 r. wojewoda podolski i starosta przemyski, hrabia Marcin Krasicki, będąc w Lublinie, słuchał płomiennych kazań karmelity o. Andrzeja Brzechwy. Postanowił, że sprowadzi karmelitów do Przemyśla, ufunduje w swych dobrach kościół i klasztor. Wybrał wzgórze koło murów miejskich i Zamku. Jego kryptę na Karmelu przez cały rok zdobią świeże kwiaty. W 1630 r. konsekrowano kościół pw. św. Teresy od Jezusa. W 1624 r. na Przemyśl napadli Tatarzy. Widmo zniszczeń, śmierci i jasyru zajrzało w oczy mieszkańcom. Rajcy miasta uprosili o. Makarego Demeskiego, mówiącego po tatarsku, o przedstawicielstwo w pertraktacjach. Wódz Tatarów zażądał od niego przejścia na islam. O. Demeski nie wyrzekł się wiary i został zabity.
Nakładem żony fundatora w 1642 r. wybudowano parterowy klasztor, do którego przeniesiono z Wiśnicza nowicjat, a w 1740 r. otwarte zostało kolegium filozoficzne. Zbudowano wielki ołtarz z obrazem św. Teresy, a ściany i sufit kościoła ozdobiono freskami z życia Świętej. W bocznych nawach znajdowało się sześć rokokowych ołtarzy - wykonanych w słynnych warsztatach snycerskich we Lwowie oraz pięć barokowych konfesjonałów. Na jednym z filarów usytuowano przepiękną późnobarokową ambonę w kształcie łodzi.
Dramat rozbiorów nie ominął naszego Karmelu. Cesarz austriacki Józef II dekretem z 24 kwietnia 1784 r. dokonał kasaty zakonu. Kościół i klasztor darował na cerkiew i katedrę greckokatolicką. Karmelitów skazał na wygnanie. Dobra zakonne zostały zrabowane. Nowi użytkownicy zaczęli od przeróbek kościoła i klasztoru. Dobudowano potężną pseudokopułę. Zniszczono główny ołtarz i postawiono ikonostas. Zatynkowano artystyczne freski, wzniesiono dzwonnicę i piętro klasztoru. Po II wojnie światowej klasztor przejęła Służba Bezpieczeństwa. Staraniem biskupa przemyskiego Franciszka Bardy 1 lipca 1946 r. karmelici wrócili do swej prawowitej własności. W 1952 r. komuniści przejęli klasztor na cele oświatowe. Sześć lat później konwent reaktywowano, a od 1966 r. w trzech wydzielonych pomieszczeniach zakonnicy zamieszkali na stałe. W latach 70. zaczęto odnawiać kościół i klasztor. Niestety zniszczenia były ogromne.
Po 1989 r. grekokatolicy zażądali zwrotu kościoła i klasztoru „darowanego” im przecież przez samego cesarza. W mieście zawrzało. Decyzją bp. Tokarczuka kościół został zamknięty. Wtedy powstał Komitet Obrony Karmelu. Dzień i noc trwała modlitewna warta pod kościołem. W klasztorze zamieszkał o. Andrzej Gut. W jednym z wywiadów opowiadał, jak stojąc przed zamkniętymi drzwiami kościoła słyszał błagalny śpiew „słuchaj, Jezu, jak Cię błaga lud... uczyń z nami cud”, zapłakał i gorąco modlił się do Królowej karmelu, świętych i męczenników o pomoc. Modlitwy zostały wysłuchane. Ojciec Święty Jan Paweł II darował pojezuicki kościół grekokatolikom, a karmelici zachowali swoją własność. O. Andrzej rzucił się w wir pracy. Jego zasługą jest dzisiejszy wygląd kościoła i klasztoru. Za swoje dokonania otrzymał zaszczytny tytuł Przemyślanina Roku 2008.
Święto patronalne kościoła pw. św. Teresy od Jezusa przypada na dzień 15 października. Przygotowano się uroczyście do obchodów. Ojciec Przeor podczas triduum przed uroczystością przybliżył postać Wielkiej Teresy - zakonnicy pisarki, mistyczki reformatorki zakonu, Doktora Kościoła - żyjącej w XVI wieku.
Radość uroczystości patronalno-jubileuszowych przyćmiona została śmiercią dwóch kapłanów - o. Eustachego i o. Wojciecha. Uroczysta Msza św. pogrzebowa pod przewodnictwem bp. Adama Szala zgromadziła ok. 70 kapłanów, przedstawicieli męskich i żeńskich zgromadzeń zakonnych, rodziny zmarłych ojców oraz wiernych.
Z okazji wielkiego jubileuszu Ojciec Święty Benedykt XVI udzielił swojego Apostolskiego Błogosławieństwa Ojcu Przeorowi, całej wspólnocie zakonnej i wszystkim wiernym. Zakończeniem uroczystości jubileuszowych był koncert na Zamku Kazimierzowskim, z udziałem Ewy Urygi i zespołu „Twoje Niebo” z o. Mariuszem Wojtowiczem działającym przy Karmelu.