Ze świata

Francja

Symbole religijne zakazane

Większością głosów - przedstawicieli proprezydenckiej partii UMP i socjalistów - francuskie Zgromadzenie Narodowe przyjęło kontrowersyjną ustawę zakazującą „ostentacyjnych symboli religijnych” w szkołach publicznych: noszenia islamskiej chusty, żydowskiej jarmułki i krzyży o dużych rozmiarach. Ustawa musi jeszcze zostać przyjęta przez Senat, gdzie prawicowa i przychylna ustawie UMP dysponuje większością głosów. Najprawdopodobniej wejdzie w życie w nowym roku szkolnym. Ustawę skrytykowały przede wszystkim Kościoły i wspólnoty religijne. Zdaniem francuskich biskupów, wzmocni ona alienację różnych grup religijnych. Manifestacje przeciw ustawie miały miejsce m.in. w Egipcie, Arabii Saudyjskiej i Malezji. Ustawie sprzeciwiła się także Międzynarodowa Federacja Praw Człowieka (IHF) w Helsinkach, określając ją jako pogwałcenie praw człowieka.

USA

Potrzeba ochrony rodziny

Reklama

„Dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek rodzina potrzebuje szczególnej ochrony ze strony władz publicznych” - stwierdził m.in. abp Celestino Migliore, stały obserwator Stolicy Apostolskiej przy ONZ, na 42. sesji Komisji ONZ ds. Rozwoju Społecznego w Nowym Jorku.
W swoim przemówieniu abp Migliore podkreślił m.in., że polityka prorodzinna musi uwzględniać zasadę pomocniczości - nie może pozbawiać rodziny zadań, które jest ona w stanie wypełniać sama, powinna natomiast pobudzać inicjatywę z jej strony. Musi także przestrzegać zasady solidarności, nie ograniczając się wyłącznie do zagadnień podatkowych czy pomocy społecznej. Przedstawiciel watykański przypomniał, że rodzina jest czymś więcej niż zwykłą jednostką prawną, socjologiczną czy gospodarczą, tworzy bowiem wspólnotę miłości i solidarności. Mówca wskazał na zagrożenia, jakimi są dla społeczeństwa zaburzenia życia rodzinnego, z którymi wiąże się wiele patologii.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Brazylia

Pomnik Chrystusa III Tysiąclecia

W mieście Caxias do Sul (w stanie Rio Grande do Sul) na południu Brazylii odsłonięto monumentalny pomnik Chrystusa III Tysiąclecia. Od wielu lat na całym świecie znany jest inny wielki posąg Pana Jezusa z rozpostartymi ramionami - na wzgórzu Corcovado w Rio de Janeiro.
Odsłonięty obecnie pomnik - dzieło artysty plastyka Bruna Segalli - sięga 27 m wysokości (co odpowiada 9-piętrowemu budynkowi). Całe dzieło waży 1,5 tys. ton. Sama tylko głowa Chrystusa ma 9 m wysokości, 4 m szerokości i waży 70 t. Twarz Zbawiciela zwrócona jest ku centrum miasta. W cokole pomnika znajduje się kaplica oraz muzeum sztuki sakralnej (w planach jest przygotowanie parku, gdzie zostanie zbudowana Droga Krzyżowa).
Poświęcenie pomnika odbyło się w ramach tradycyjnego święta winogron. Okolice Caxias do Sul znane są z upraw winorośli i produkcji wina. W bogatym programie festynu znalazł się występ znanego w całym kraju księdza piosenkarza - Marcelo Rossiego.

Włochy

„Nowy plan Marshalla” dla Ziemi Świętej

Reklama

Dyrektor Rzymskiego Dzieła Pielgrzymek (Opera Romana Pellegrinaggi) - ks. prał. Liberio Andreatta powiedział m.in., że gdyby każda włoska diecezja zorganizowała pielgrzymkę do Ziemi Świętej, byłby tam ruch przez cały rok. Swoje wezwanie skierował do uczestników 12. Konferencji tej organizacji, zorganizowanej w 70. rocznicę jej istnienia, pt. Zatrzymać się w drodze: pielgrzymowanie w zmieniającym się świecie.
Ks. prał. Andreatta nazwał swój pomysł „nowym planem Marshalla”, mogącym przyczynić się do odbudowy gospodarki miejsc świętych, których mieszkańcy żyli zawsze przede wszystkim z turystyki.
Inicjatywę poparł Episkopat Włoch, wysyłając apel w tej sprawie do biskupów wszystkich 230 diecezji kraju. Dyrektor ORP zwrócił się natomiast do włoskich proboszczów. Jednocześnie potwierdzono w Watykanie, że na niedawne 25-lecie Pontyfikatu Papież Jan Paweł II otrzymał od kardynałów 1 mln euro i całą tę sumę przeznaczył na pomoc katolikom w Ziemi Świętej.

USA

Przed konsekwencjami legalizacji związków osób tej samej płci przestrzegł 9 lutego br. arcybiskup Bostonu Sean O’Malley. Hierarcha przemawiał do uczestników manifestacji przeciwko planom zalegalizowania związków homoseksualnych w stanie Massachusetts. Zdaniem Arcybiskupa, Sąd Najwyższy stanu Massachusetts, który orzekł, że odmowa cywilnej rejestracji parom homoseksualnym jest sprzeczna z konstytucją, przekroczył swoje kompetencje. Abp Sean O’Malley dodał, że legalizacja miałaby bardzo złe konsekwencje dla całego społeczeństwa i oznaczałaby dalsze osłabienie instytucji małżeństwa. Hierarcha przypomniał m.in., że w Stanach Zjednoczonych 1/3 dzieci to potomstwo nieślubne.

Hiszpania

Według najnowszych badań nt. religijności mieszkańców Hiszpanii, przeprowadzonych przez Ośrodek Badań Socjologicznych (CIS), na niedzielne Msze św. przychodzi w tym kraju 8 mln osób. Oznacza to, że regularnie praktykuje 18,5% tamtejszych katolików. Do najbardziej katolickich regionów należą Estremadura, w środkowej części kraju (94,4%), i Kastylia-La Mancha, gdzie za katolików uważa się 91,2% mieszkańców.

Szwajcaria

Reklama

Po fali protestów chrześcijan w Szwajcarii wstrzymano rozpowszechnianie plakatów z ukrzyżowanymi psami i kotami. Plakaty przygotowała firma reklamowa z Zurychu na zlecenie tamtejszej organizacji ochrony zwierząt „Zodiac”. Miały być dołączane do gazet i czasopism, a także rozwieszane w miejscach publicznych we wschodniej Szwajcarii.
Rzecznik Konferencji Episkopatu Szwajcarii - ks. Marc Aellen stwierdził m.in., że szokujący jest fakt, iż ważny chrześcijański symbol zostaje znieważony w reklamie. Natomiast Christian Waber z partii chrześcijańskich demokratów (EDU) powiedział m.in., że jest głęboko wstrząśnięty, że krzyż Zbawiciela został pohańbiony. EDU złożyła w tej sprawie skargę na policji.

Burkina Faso

W Burkina Faso zamordowano dyrektora kolegium prowadzonego przez Braci Szkolnych. O zbrodni w miasteczku Tounouma informuje agencja FIDES.
Br. Ignacio Garcia Alonso został pobity na śmierć przez nieznanych sprawców, którzy zadali mu kilkadziesiąt ciosów drewnianymi maczugami. Powód zbrodni jest nieznany. Miejscowa policja wszczęła śledztwo.
Br. Garcia Alonso miał 63 lata, z pochodzenia był Hiszpanem. W Afryce pracował od ponad 40 lat. Swą misję pełnił głównie w Maroku, Nigrze i Burkina Faso.
Nie jest to pierwszy misjonarz zabity w tym afrykańskim kraju: w 2001 r. w Burkina Faso zamordowano o. Celestino Di Giovambattista, kamilianina.

Australia

Przeciwko dyskryminowaniu poglądów chrześcijan w dziedzinie doświadczeń na ludzkich embrionach i klonowania człowieka wystąpił kard. George Pell. Niektóre wpływowe grupy oburzają się, że eksperynenty te uważa się za „nienaukowe”. Arcybiskup przeciwstawił się temu w swoim wystąpieniu na łamach tygodnika The Sunday Telegraph. Nazwał to „uzurpowaniem sobie prawa do naukowości”.

Tydzień na świecie

Jan Paweł II przyjął na audiencji przewodniczącego 58. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ Juliana Roberta Hunte. W skierowanym do niego przemówieniu przypomniał m.in., że Stolica Apostolska uważa Narody Zjednoczone za „znaczące narzędzie krzewienia idei powszechnego dobra wspólnego”.

W wieku 93 lat zmarł w Rzymie kard. Opilio Rossi, były nuncjusz apostolski w Austrii, a następnie przewodniczący Papieskiej Rady ds. Świeckich

W Waszyngtonie zmarł Ryszard Kukliński (miał 74 lata). Jako pułkownik Sztabu Generalnego LWP nawiązał w latach 70. - z pobudek antykomunistycznych - współpracę z CIA. Przekazał rządowi USA m.in. plany wprowadzenia stanu wojennego w Polsce. W 1984 r. sąd PRL skazał go zaocznie na karę śmierci „za zdradę i dezercję”. Zgodnie z ostatnią wolą pułkownika, jego prochy trafią do Polski.

Kongres Polonii Amerykańskiej uznał, że system imigracyjny w USA potrzebuje pilnej naprawy. By tego dokonać, jego przedstawiciele złożyli propozycję współpracy z Kongresem USA. KPA zaproponował też zniesienie wiz dla Polaków.

Kongres dominującej w Parlamencie Europejskim europrawicy potępił „totalitarny komunizm” w łagodniejszych słowach, niż pierwotnie proponowano. Z deklaracji wykreślono wezwanie, by nie przyjmowano w wyborach do PE „kluczowych figur byłych reżimów”. Jest w niej tylko apel, by powstrzymali się od zajmowania ważnych stanowisk członkowie aparatu represji czy odpowiedzialni za zbrodnie przeciw ludzkości.

Podczas konferencji ministrów obrony NATO w Monachium tysiące demonstrantów protestowało przeciw polityce USA wobec Iraku. Według przyjętych ustaleń, m.in. Polska może liczyć na to, że już w drugiej połowie 2004 r. nasi żołnierze zaczną wracać z Iraku.

Szef łotewskiego rządu Einars Repse i jego gabinet podali się do dymisji po tym, jak - wbrew planom rządu - zarówno prawicowe, jak i lewicowe partie opozycyjne zagłosowały za podniesieniem zarobków, na co nie ma środków w budżecie.

Podczas tradycyjnej pielgrzymki muzułmanów (hadżdżu) z całego świata do Mekki i Medyny wielki mufti Arabii Saudyjskiej - szejk Abdul Aziz al-Scheich wezwał do walki przeciwko terroryzmowi i przemocy. „Islam zakazuje wszelkich form przemocy. Zabrania niszczenia samolotów, statków i innych środków transportu. Zakazuje każdego działania, które zagraża bezpieczeństwu” - podkreślił wielki mufti w kazaniu, które wygłosił w meczecie w Namirah w Arabii Saudyjskiej.

Izrael zakwestionował formalnie jurysdykcję ONZ-owskiego Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w Hadze, który na wniosek Rady Bezpieczeństwa ONZ ma wygłosić opinię nt. legalności budowanego przez Izrael muru oddzielającego ten kraj od terytoriów palestyńskich. Według izraelskiego MSZ, sprawa jest polityczna i sąd nie może się nią zajmować. Premier Ariel Szaron zapowiedział jednocześnie, że nie będzie żadnych zmian w kwestii muru zarówno w reakcji na żądania Palestyńczyków, jak i ONZ czy Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości.

Urodził się około 349 r. w Antiochii w Syrii (dzisiaj Antakya na południu Turcji), tam też podejmował posługę kapłańską przez około 11 lat, aż do 397 r., gdy został mianowany biskupem Konstantynopola. W stolicy cesarstwa pełnił posługę biskupią do czasu dwóch wygnań, które nastąpiły krótko po sobie - między 403 a 407 r. Dzisiaj ograniczymy się do spojrzenia na lata antiocheńskie Chryzostoma. W młodym wieku stracił ojca i żył z matką Antuzą, która przekazała mu niezwykłą wrażliwość ludzką oraz głęboką wiarę chrześcijańską. Odbył niższe oraz wyższe studia, uwieńczone kursami filozofii oraz retoryki. Jako mistrza miał Libaniusza, poganina, najsłynniejszego retora tego czasu. W jego szkole Jan stał się wielkim mówcą późnej starożytności greckiej. Ochrzczony w 368 r. i przygotowany do życia kościelnego przez biskupa Melecjusza, przez niego też został ustanowiony lektorem w 371 r. Ten fakt oznaczał oficjalne przystąpienie Chryzostoma do kursu eklezjalnego. Uczęszczał w latach 367-372 do swego rodzaju seminarium w Antiochii, razem z grupą młodych. Niektórzy z nich zostali później biskupami, pod kierownictwem słynnego egzegety Diodora z Tarsu, który wprowadzał Jana w egzegezę historyczno-literacką, charakterystyczną dla tradycji antiocheńskiej. Później udał się wraz z eremitami na pobliską górę Sylpio. Przebywał tam przez kolejne dwa lata, przeżyte samotnie w grocie pod przewodnictwem pewnego „starszego”. W tym okresie poświęcił się całkowicie medytacji „praw Chrystusa”, Ewangelii, a zwłaszcza Listów św. Pawła. Gdy zachorował, nie mógł się leczyć sam i musiał powrócić do wspólnoty chrześcijańskiej w Antiochii (por. Palladiusz, „Życie”, 5). Pan - wyjaśnia jego biograf - interweniował przez chorobę we właściwym momencie, aby pozwolić Janowi iść za swoim prawdziwym powołaniem. W rzeczywistości, napisze on sam, postawiony wobec alternatywy wyboru między trudnościami rządzenia Kościołem a spokojem życia monastycznego, tysiąckroć wolałby służbę duszpasterską (por. „O kapłaństwie”, 6, 7), gdyż do tego właśnie Chryzostom czuł się powołany. I tutaj nastąpił decydujący przełom w historii jego powołania: został pasterzem dusz w pełnym wymiarze! Zażyłość ze Słowem Bożym, pielęgnowana podczas lat życia eremickiego, spowodowała dojrzewanie w nim silnej konieczności przepowiadania Ewangelii, dawania innym tego, co sam otrzymał podczas lat medytacji. Ideał misyjny ukierunkował go, płonącą duszę, na troskę pasterską. Między 378 a 379 r. powrócił do miasta. Został diakonem w 381 r., zaś kapłanem - w 386 r.; stał się słynnym mówcą w kościołach swego miasta. Wygłaszał homilie przeciwko arianom, następnie homilie na wspomnienie męczenników antiocheńskich oraz na najważniejsze święta liturgiczne. Mamy tutaj do czynienia z wielkim nauczaniem wiary w Chrystusa, również w świetle Jego świętych. Rok 387 był „rokiem heroicznym” dla Jana, czasem tzw. przewracania posągów. Lud obalił posągi cesarza, na znak protestu przeciwko podwyższeniu podatków. W owych dniach Wielkiego Postu, jak i wielkiej goryczy z powodu ogromnych kar ze strony cesarza, wygłosił on 22 gorące „Homilie o posągach”, ukierunkowane na pokutę i nawrócenie. Potem przyszedł okres spokojnej pracy pasterskiej (387-397). Chryzostom należy do Ojców najbardziej twórczych: dotarło do nas jego 17 traktatów, ponad 700 autentycznych homilii, komentarze do Ewangelii Mateusza i Listów Pawłowych (Listy do Rzymian, Koryntian, Efezjan i Hebrajczyków) oraz 241 listów. Nie uprawiał teologii spekulatywnej, ale przekazywał tradycyjną i pewną naukę Kościoła w czasach sporów teologicznych, spowodowanych przede wszystkim przez arianizm, czyli zaprzeczenie boskości Chrystusa. Jest też ważnym świadkiem rozwoju dogmatycznego, osiągniętego przez Kościół w IV-V wieku. Jego teologia jest wyłącznie duszpasterska, towarzyszy jej nieustanna troska o współbrzmienie między myśleniem wyrażonym słowami a przeżyciem egzystencjalnym. Jest to przewodnia myśl wspaniałych katechez, przez które przygotowywał katechumenów na przyjęcie chrztu. Tuż przed śmiercią napisał, że wartość człowieka leży w „dokładnym poznaniu prawdziwej doktryny oraz w uczciwości życia” („List z wygnania”). Te sprawy, poznanie prawdy i uczciwość życia, muszą iść razem: poznanie musi się przekładać na życie. Każda jego mowa była zawsze ukierunkowana na rozwijanie w wierzących wysiłku umysłowego, autentycznego myślenia, celem zrozumienia i wprowadzenia w praktykę wymagań moralnych i duchowych wiary. Jan Chryzostom troszczył się, aby służyć swoimi pismami integralnemu rozwojowi osoby, w wymiarach fizycznym, intelektualnym i religijnym. Różne fazy wzrostu są porównane do licznych mórz ogromnego oceanu: „Pierwszym z tych mórz jest dzieciństwo” (Homilia 81, 5 o Ewangelii Mateusza). Rzeczywiście, „właśnie w tym pierwszym okresie objawiają się skłonności do wad albo do cnoty”. Dlatego też prawo Boże powinno być już od początku wyciśnięte na duszy, „jak na woskowej tabliczce” (Homilia 3, 1 do Ewangelii Jana): w istocie jest to wiek najważniejszy. Musimy brać pod uwagę, jak ważne jest, aby w tym pierwszym etapie życia człowiek posiadł naprawdę te wielkie ukierunkowania, które dają właściwą perspektywę życiu. Dlatego też Chryzostom zaleca: „Już od najwcześniejszego wieku uzbrajajcie dzieci bronią duchową i uczcie je czynić ręką znak krzyża na czole” (Homilia 12, 7 do Pierwszego Listu do Koryntian). Później przychodzi okres dziecięcy oraz młodość: „Po okresie niemowlęcym przychodzi morze okresu dziecięcego, gdzie wieją gwałtowne wichury (…), rośnie w nas bowiem pożądliwość…” (Homilia 81, 5 do Ewangelii Mateusza). Potem jest narzeczeństwo i małżeństwo: „Po młodości przychodzi wiek dojrzały, związany z obowiązkami rodzinnymi: jest to czas szukania współmałżonka” (tamże). Przypomina on cele małżeństwa, ubogacając je - z odniesieniem do cnoty łagodności - bogatą gamą relacji osobowych. Dobrze przygotowani małżonkowie zagradzają w ten sposób drogę rozwodowi: wszystko dzieje się z radością i można wychowywać dzieci w cnocie. Gdy rodzi się pierwsze dziecko, jest ono „jak most; tych troje staje się jednym ciałem, gdyż dziecko łączy obie części” (Homilia 12, 5 do Listu do Kolosan); tych troje stanowi „jedną rodzinę, mały Kościół” (Homilia 20, 6 do Listu do Efezjan). Przepowiadanie Chryzostoma dokonywało się zazwyczaj podczas liturgii, w „miejscu”, w którym wspólnota buduje się Słowem i Eucharystią. Tutaj zgromadzona wspólnota wyraża jeden Kościół (Homilia 8, 7 do Listu do Rzymian), to samo słowo jest skierowane w każdym miejscu do wszystkich (Homilia 24, 2 do Pierwszego Listu do Koryntian), zaś komunia Eucharystyczna staje się skutecznym znakiem jedności (Homilia 32, 7 do Ewangelii Mateusza). Jego plan duszpasterski był włączony w życie Kościoła, w którym wierni świeccy przez fakt chrztu podejmują zadania kapłańskie, królewskie i prorockie. Do wierzącego laika mówi: „Również ciebie chrzest czyni królem, kapłanem i prorokiem” (Homilia 3, 5 do Drugiego Listu do Koryntian). Stąd też rodzi się fundamentalny obowiązek misyjny, gdyż każdy w jakiejś mierze jest odpowiedzialny za zbawienie innych: „Jest to zasada naszego życia społecznego (…) żeby nie interesować się tylko sobą” (Homilia 9, 2 do Księgi Rodzaju). Wszystko dokonuje się między dwoma biegunami, wielkim Kościołem oraz „małym Kościołem” - rodziną - we wzajemnych relacjach. Jak możecie zauważyć, Drodzy Bracia i Siostry, ta lekcja Chryzostoma o autentycznej obecności chrześcijańskiej wiernych świeckich w rodzinie oraz w społeczności pozostaje również dziś jak najbardziej aktualna. Módlmy się do Pana, aby uczynił nas wrażliwymi na nauczanie tego wielkiego Nauczyciela Wiary.