Główne sanktuarium maryjne archidiecezji katowickiej i Górnego Śląska. Od wieków czcią otaczany jest tutaj cudowny obraz Matki Bożej Piekarskiej. Pierwotny wizerunek od 1702 r. znajduje się w Opolu, dokąd został wywieziony przez jezuitów podczas wojny polsko-szwedzkiej. W Piekarach umieszczono jego wierną kopię, która również zasłynęła licznymi cudami. Pochodzenie obrazu nie jest znane, wiadomo jedynie, że znajdował się on w kościele już w 1659 r. W 1680 r., w związku z panującą, w Pradze zarazą, wizerunek sprowadzono do tego miasta. Kiedy epidemia ustała, arcybiskup Pragi Fryderyk von Walschtain ogłosił cudowność obrazu. Również ocalenie Piekar przed Rosjanami w 1914 r. mieszkańcy wiązali z cudownym obrazem. Papieskie korony obraz Matki Bożej Piekarskiej otrzymał w 1925 r.
Sanktuarium odegrało wielką rolę w umacnianiu i rozwijaniu polskości na Górnym Śląsku. Już pod koniec XVII wieku przybywały tutaj pielgrzymki liczące nawet 1500 osób. Przed Matką Bożą Piekarską 20 sierpnia 1683 r. modlił się król Jan III Sobieski, zanim wyruszył przeciwko Turkom do Wiednia. Po odrodzeniu państwa polskiego w 1918 r. do Piekar przybyli przedstawiciele najwyższych władz Polski z marszałkiem Piłsudskim na czele. W 1922 r. sanktuarium nawiedził nuncjusz apostolski Achille Ratti, późniejszy papież Pius XI. W 1962 r. papież Jan XXIII nadał kościołowi w Piekarach tytuł bazyliki mniejszej.
W latach 1887-95 przy kościele, na wzgórzu Cerekwica zbudowano kalwarię. Składa się ona z kościoła Przemienienia Pańskiego i 23 kaplic.
Piekarskie sanktuarium znane jest przede wszystkim z pielgrzymek stanowych, zwłaszcza z pielgrzymki mężczyzn i młodzieńców. Organizowana jest ona od 1947 r. i odbywa się zawsze w ostatnią niedzielę maja. Uczestniczy w niej ponad 100 tys. mężczyzn. Od 1965 r. aż do wyboru na Stolicę Piotrową homilię dla pielgrzymów zawsze głosił kard. Karol Wojtyła.
W 1983 r., za aprobatą Stolicy Apostolskiej, Matka Boża Piekarska otrzymała nowe wezwanie: Matki Bożej Miłości i Sprawiedliwości Społecznej.
Teksty o sanktuariach przygotowali: prof. dr hab. Antoni Jackowski i dr Izabela Sołjan z Instytutu Geografii i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Kto rezygnuje z chrztu, podobny jest więc do człowieka, który będąc na pustyni chce oddalić się od źródła wody, jedynego, które zagwarantować mu może przeżycie. Trzeba go więc przestrzec, aby tego nie czynił, dla swojego dobra.
Jezus przyszedł z Galilei nad Jordan do Jana, żeby przyjąć od niego chrzest. Lecz Jan powstrzymywał Go, mówiąc: «To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie?» Jezus mu odpowiedział: «Ustąp teraz, bo tak godzi się nam wypełnić wszystko, co sprawiedliwe». Wtedy Mu ustąpił. A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły się nad Nim niebiosa i ujrzał ducha Bożego zstępującego jak gołębica i przychodzącego nad Niego. A oto głos z nieba mówił: «Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie».
Urodził się w Limone nad jeziorem Garda (północne Włochy) w rodzinie prostych rolników. Uczył się w szkole w Weronie, w której dużo mówiono o misjach. To w latach szkolnych zrodziło się w nim powołanie misyjne. Później zorganizował Koło Przyjaciół Misji Afrykańskich. Po przyjęciu święceń kapłańskich wyjechał do Afryki, gdzie pracował głównie wśród niewolników. Walczył o godność mieszkańców Afryki. Podczas pobytu w Rzymie, w trakcie modlitwy przy grobie św. Piotra 15 września 1864 r., otrzymał wewnętrzne natchnienie, aby odnowić Afrykę. Dostał poparcie papieża Piusa IX. W 1867 r. ks. Comboni założył w Weronie Instytut Misyjny dla Afryki (w 1885 r., cztery lata po jego śmierci, instytut przekształcono w Zgromadzenie Misjonarzy Kombonianów) i koło przyjaciół Dzieło Dobrego Pasterza (dziś Dzieło Zbawiciela), a w 1872 r. – zgromadzenie sióstr dla misji w Afryce. W 1877 r. został wikariuszem apostolskim Afryki Środkowej, konsekrowanym na jej pierwszego biskupa z siedzibą w Chartumie. „Potrzebni są ewangelizatorzy odznaczający się takim samym entuzjazmem i zapałem apostolskim, jak bp Daniel Comboni, apostoł Chrystusa pośród Afrykanów. Poświęcił on wszystkie zasoby swej bogatej osobowości i głębokiego życia duchowego, aby Afryka – kontynent, który tak bardzo umiłował – mogła poznać i przyjąć Chrystusa” – powiedział św. Jan Paweł II.
Na Jasnej Górze oprócz trzech przygotowanych na Boże Narodzenie, jest także czwarta szopka, która przybyła do Sanktuarium z Ziemi Świętej. Dla pielgrzymów dostępna przez cały rok, przypomina o jedności i solidarności z tymi, którzy nie mogą bez przeszkód wyznawać wiarę w Chrystusa. To rzeźba wykonana przez chrześcijan w warsztacie w Betlejem w trzystuletnim drzewie oliwnym.
- Wspieramy ich modlitwą, ale też i ofiarami materialnymi – powiedział o. Waldemar Pastusiak, kustosz Jasnej Góry , wyjaśniając, że jest to wspólna inicjatywa Stowarzyszenia Pomocy Kościołowi w Potrzebie, która podjęta została trzy lata temu. Dodał, że na Jasnej Górze można nabyć różnego rodzaju przedmioty wykonane przez chrześcijan z Ziemi Świętej w drzewie oliwnym, ponieważ oni nie oczekują od nas jałmużny, ale chcą dzielić się pracą swoich rąk i za to otrzymać jakiś grosz, który jest wsparciem i służy utrzymaniu ich rodzin.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
