Wspomnienia o swojej pracy w parafii św. Stanisława BM mieszczącej się na Manhattanie, nieopodal światowego centrum biznesu, spisał o. Michał Czyżewski OSPPE. Opublikowana w tym roku książka nosi tytuł „Nowy Jork - moja strefa wiary”. Tym razem poznajemy Nowy Jork z zupełniej innej perspektywy niż ze znanych dotąd książek, filmów i telewizyjnych relacji. Okazuje się np., że wiele polskich rodzin pielęgnuje zwyczaj wizyty kolędowej, chociaż ich duże rozproszenie sprawia, że kapłan jest zapraszany na umówiony dzień, a jego podróż metrem trwa nierzadko godzinę. W nowojorskiej metropolii pracują polskie siostry zakonne, m.in. benedyktynki misjonarki, które pielęgnują chorych. Na terenie polskiej parafii aktywnie działają wspólnoty, np. 70-osobowa Rodzina Różańcowa i grupa Odnowy w Duchu Świętym Lew Judy, a także sobotnia Szkoła Polska im. o. Augustyna Kordeckiego. Parafianie co roku uczestniczą w odbywającej się na Manhattanie Paradzie Pułaskiego i organizowanym w Waszyngtonie „Marszu dla Życia”. We wspomnieniach o. Czyżewskiego są także wątki z bliższej i dalszej historii. Dowiadujemy się m.in., że sławna aktorka Helena Modrzejewska wielokrotnie dawała charytatywne występy na rzecz polskiej parafii, tutaj też odbył się ślub jej syna. Historia najnowsza - mieszkanką parafii jest Polka, która 11 września 2001 r. znajdowała się na 82. piętrze World Trade Center. Ciekawe obserwacje z życia miasta, które podobno nigdy nie śpi, uzmysławiają, jak bardzo potrzebni są tutaj kapłani. Parafia św. Stanisława BM jest najstarszą polską parafią na wschodnim wybrzeżu USA, od 24 lat opiekują się nią ojcowie paulini. We wspomnieniach o. Czyżewskiego pojawiają się również paulini, którzy odeszli do Pana, a przez wiele lat posługiwali na amerykańskim kontynencie: o. Michał Zembrzuski - budowniczy sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej w Doylestown, nazywanego Amerykańską Częstochową, i o. Marian Załęcki, który zapoczątkował piesze pielgrzymki z Great Meadows do sanktuarium w Doylestown. Autorem przedsłowia jest o. Józef M. Olczak, prowincjał Zakonu Paulinów w USA.
(akw)
O. Michał Czyżewski OSPPE, „Nowy Jork - moja strefa wiary”, 2010, Wydawnictwo i Drukarnia Świętego Krzyża, ul. Katedralna 6, 45-007 Opole, wydawnictwo@diecezja.opole.pl, www.wydawnictwo.opole.pl.
Wierzący nie mają od razu w ręku wszystkich rozwiązań. Chrześcijanie po prostu szukają rozwiązań na trudności, które ich spotykają. Oni nie siedzą i nie płaczą, że coś im się nie udało, że życie im się pogmatwało, że spotkało ich nieszczęście, że doznają niesprawiedliwości czy czegoś jeszcze innego, nieprzyjemnego. Nie stoją w miejscu, ale szukają rozwiązań, sposobów wyjścia z trudnej sytuacji. Są podobni do rybaka, który nie ma w ręku ryby, ale rzuca wędkę, by ją złowić.
Jezus opowiedział tłumom taką przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalazł go pewien człowiek i ukrył ponownie. Uradowany poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił tę rolę. Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do kupca poszukującego pięknych pereł. Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją». «Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju. Gdy się napełniła, wyciągnęli ją na brzeg i usiadłszy, dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili. Tak będzie przy końcu świata: wyjdą aniołowie, wyłączą złych spośród sprawiedliwych i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Zrozumieliście to wszystko?» Odpowiedzieli Mu: «Tak». A On rzekł do nich: «Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem królestwa niebieskiego, podobny jest do ojca rodziny, który ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare».
Cukier przez wieki był skarbem bogatych. Przywożono go z daleka, z trzciny cukrowej, a jego cena zależała od statków, imperiów i wojen. Nikt nie przypuszczał, że wielka rewolucja zacznie się od czegoś tak zwyczajnego jak burak. Ta zaskakująca historia cukru prowadzi nas do Ewangelii o Bogu, który potrafi ukryć skarb w tym, co niepozorne, odrzucone i pozornie przegrane.
Podziel się cytatem
W tym odcinku pojawia się przejmująca historia ojca, który stracił piętnastoletnią córkę w wypadku. Przez lata zmagał się z bólem i przebaczeniem, aż odkrył, że przebaczyć nie znaczy zapomnieć ani uznać, że nic się nie stało. Przebaczyć to pozwolić Bogu wejść w ranę, która mogłaby zamknąć serce na zawsze.
Dwadzieścia dni i ponad 650 km liczy najdłuższa pątnicza wyprawa w Polsce - w sobotę 25 lipca rano z zachodniopomorskiego Pustkowa wyruszyła 42. Szczecińska Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę.
„Szczecińska” to najdłuższa pod względem dystansu i liczby dni pielgrzymka piesza w Polsce. Od kilku lat rusza niemalże z plaży w nadmorskim Pustkowie, sprzed Bałtyckiego Krzyża Nadziei, będącego repliką krzyża na Giewoncie i liczy wtedy 651,8 km. Wcześniej wychodziła od ojców paulinów w pobliskim Łukęcinie. Jedna z grup promienistych ruszała z kolei ze Świnoujścia, skąd dystans do Jasnej Góry wynosił 633,5 km. Natomiast trasa z samego Szczecina wynosi 531 km.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
