Rzadko się zdarza, aby wybitny hierarcha, a nawet przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, komentował - i to jak! - doniosły dokument papieski. A tak się stało już przez serię artykułów publikowanych w „Niedzieli” przez abp. Józefa Michalika, będących przygotowaniem do Roku Wiary, zapowiedzianego przez Ojca Świętego Benedykta XVI listem apostolskim „Porta fidei”. Po jedenastym artykule wydrukowanym w „Niedzieli” przyszła kolej na spodziewaną publikację książkową, zatytułowaną „Wokół Roku Wiary”. Ale cóż to za komentarz - zwarty, głęboki, o rozległych perspektywach na przyszłość! Nie wiadomo, co bardziej podziwiać: rzetelność w przekazaniu hermetycznej treści, wnikliwość jej analizy czy odczytanie wniosków dla Kościoła w Polsce na dziś i na jutro… O ile komentarz rozproszony w poszczególnych numerach „Niedzieli” na pewno stanowi już cenną pomoc duszpasterską, o tyle w postaci zwartej publikacji książkowej może być przydatny w katechezie, w diecezjalnych sympozjach, w wykładach seminaryjnych i uniwersyteckich. (…)
Doskonały znawca języka polskiego nie tylko pokazuje dokument papieski w pięknej, łatwo czytelnej polszczyźnie, ale jego treść wtapia w bystrą falę życia Kościoła polskiego. Ponadto ukazuje dobitnie, jak głęboka treść papieskiego listu apostolskiego „Porta fidei” wpisuje się w swoistą tkankę Kościoła. (…)
W sumie ostatnia publikacja abp. Józefa Michalika stanowi dużej miary wydarzenie w Kościele polskim przede wszystkim z tytułu teologicznej i głębokiej wiedzy pasterskiej Autora, popartej bogatą praktyką pracy apostolskiej w kierowaniu ważną diecezją w Polsce, a także długoletnim przewodnictwem Konferencji Episkopatu Polski.
(Ze wstępu do książki)
Abp Józef Michalik, „Wokół Roku Wiary”, Biblioteka „Niedzieli”, tom 296, Częstochowa 2012 r., cena 18 zł
Obszerne fragmenty dziennika jednej z największych mistyczek i stygmatyczek Kościoła, tym razem dotyczące jej relacji z Maryją. Książka „Święta Weronika Giuliani. Pisma Maryja” to owoc pracy s. Judyty Katarzyny Woźniak OSCCap oraz s. Zuzanny Rejmak OSCCap. Książka ukazała się właśnie nakładem wydawnictwa Serafin pod patronatem "Niedzieli".
Życie Weroniki Giuliani to czas wzrastania na drodze miłości pod kierunkiem Matki Bożej. Święta Weronika Giuliani często zwracała się do Maryi w sposób świadczący o bliskości i czułości łączących obie kobiety. Najświętsza Maryja Panna była dla mniszki „drogą Mamą”, „moją podporą”, „Matką miłości”. To tylko przykłady bardzo licznych „imion”, jakimi święta zwracała się do Matki Bożej. Ta ostatnia zresztą również obdarzała Weronikę czułością.
Rozdział 11 Ozeasza należy do najpiękniejszych tekstów o sercu Boga w całym Starym Testamencie. Pan wspomina Izrael jak ojciec wspomina dziecko. „Z Egiptu wezwałem mego syna”. To pamięć wyjścia, początku wolności oraz pierwszej miłości. Kolejne obrazy są bardzo bliskie życiu domu. Bóg uczy chodzić. Bierze na ramiona. Pochyla się, by karmić. W hebrajskim pojawiają się „więzy ludzkie” oraz „więzy miłości”. Pan prowadzi swój lud przez więź, cierpliwość oraz miłość. Jeden z trudniejszych wersetów mówi też o zdejmowaniu jarzma z karku oraz o schylaniu się ku dziecku. Sens pozostaje czytelny. Bóg troszczy się z czułością o wzrost swego ludu. Dramat polega na tym, że im bardziej Pan wzywa, tym bardziej lud odchodzi. W wersecie 8 następuje przełom. Bóg pyta o Efraima. Przywołuje Admę oraz Seboim, miasta kojarzone z zagładą. Wyrok całkowitego zniszczenia jednak nie zapada. Serce Boga porusza się głęboko. Pan ogłasza, że nie wybuchnie według żaru swego gniewu. Mówi też: „Jestem Bogiem, nie człowiekiem”. Świętość Boga ujawnia się tu jako miłosierdzie większe niż ludzka zapalczywość. Hieronim widział w tym różnicę zasadniczą. Człowiek karze, bo chce odpłacić. Bóg upomina, bo chce ocalić. Dobra nowina jest wielka. Świętość Pana nie oddala Go od grzesznika. Właśnie świętość sprawia, że Bóg pozostaje wierny miłości.
W corocznym sprawozdaniu domu królewskiego jako tytuł królewski nie jest już używane wielowiekowe określenie: „Obrońca Wiary”, lecz tytuł „Obrońca przestrzeni dla wiary w wielowyznaniowym narodzie” - donoszą brytyjskie media. Król jest zatem patronem wiernych wszystkich religii.
Znany, były anglikański działacz, określił to jako „zdradę wiary”. Portal „Christian Today” cytuje Gavina Ashendena, niegdyś kapelana matki Karola, Elżbiety II (1952–2022), który powiedział: „To, co wygląda na dostosowanie jego przysięgi koronacyjnej, jest w rzeczywistości zdradą jego urzędu, jego chrześcijańskiej wiary oraz wiary jego poddanych”. Stwierdził, że koncepcja, „iż istnieje wielu bogów i wszyscy są równi”, stanowi atak na autorytet Jezusa Chrystusa, Jego naukę i Jego wyznawców. W 2017 roku Ashenden zrezygnował ze wszystkich stanowisk w Kościele anglikańskim, a pod koniec 2019 roku przeszedł do Kościoła katolickiego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
